பக்தி உணர்வும் சமுதாயமும் --3

பக்தி உணர்வும் சமுதாயமும் --3


கபீர் தாசரும்  இந்த வையகக்  

கடலைத் தாண்ட ஹரியின் பெயர் மட்டுமே
 உதவியாகும் என்கிறார் .
குரு நானக்கும்  ராமநாமம்   ஜபித்தால்  மட்டுமே   
மு ன்னேற்றம் ஏற்படும்  என்கிறார்.
சாது தரியா   என்பவரும் ராமன் பெயரை
 ஜெபிக்காமல் உலக வினையில்  இருந்து
 விடுபடுவது கடினம்  என்கிறார்.
 சாதுக்களின் சேர்க்கை ,
ஹரி பஜனை இடைவிடாமல் 
ஜபிக்கவில்லை  என்றால்
வரும் ஜனன-மரண வருகையில்
 இருந்து தப்ப முடியாது.
அந்த சூழலில் சுற்றிக்கொண்டே இருப்பதுதான்நடக்கும்.
புனித நாமதேவரும்  ராமநாமம் தான்
மிக உயர்ந்த  பொருளாகும்  என்கிறார்.

  புனித சாது கபீர் ராமநாமம்  ஜபித்ததால்
தான்    உலகப் புகழ்பெற்று விளங்குகிறார்.
பிறவி எடுப்பதிலிருந்து  விடுதலை பெற்றுவிட்டார்.
  தாழ்ந்த    நேர்மையற்றுப் பிறந்த சண்டாளன்
  ராமநாமம்  ஜபித்தால்  உயர்ந்தவனாகிவிடுவான்.
உயர்ந்த குலத்தில் பிறந்தும்  ராமநாமம்
           ஜபிக்கவில்லை என்றால்  தாழ்ந்தவன்  ஆகிவிடுவான்.

இப்படி புனித  சாதுக்கள் பரம்பரை
ராம நாமம்  ஜெபிப்பதை
பகவான் பக்திக்கு  ஆதாரமாக ஏற்று
பிரச்சாரம் செய்தனர்.
 ஸ்ரீ குரு தேகபஹாதுர்  :-
 ஹரியின்  பெயர் எப்பொழுதும் சுகம் தருவது.
அஜாமில்  இறைநாமம்  சொல்லி முக்தி அடைந்தான்.
கணிகையும்  முக்தி அடைந்தாள்.
 பக்தியால் தான் மனிதனின் பெயர் உயர்கிறது .
ப்ருஹந்நாராதீய  நூலில் விஷ்ணுபக்த சாண்டாள்
பிராமணனை விட  உயர்ந்தவனாகவும்  பக்தி இல்லாத
பிராமணன்  சாண்டாளனாகவும் சித்தரிக்கப்படுகிறான்.
  இந்த பக்த கவிஞர்கள் வெவ்வேறு இனத்தை ஜாதியைச் சேர்ந்தவர்கள். ஆனால் எல்லோரின் கருத்தும் ஒன்றே .
ஹரிநாமம் தான்   உயர்ந்தது.இதில் ஜாதி-இன  -மொழி பற்றிய சிந்தனை  வீணானது.
பகவானை   பஜனை செய்யும்  அதிகாரம் உரிமை அனைவருக்கும்  உண்டு.
      ஜாதி -இனம் யாரும் கேட்கவே வேண்டாம். ஹரியை பஜனை செய்பவன்  ஹரியாகவே  ஆகிவிடுவான்.

எல்லா ஆன்மீக மஹான்களும்   கடவுளின் நாமத்தை ஜெபிப்பதே கடவுளை சந்திக்க  ஒரே  எளிய வழி  என்கின்றனர்.
இதில் ஜாதி-இன -உயர் குலம் -தாழ்  குலம்
 ஆகியவற்றிற்கு எவ்வித  மகத்துவமும் இல்லை.
பூஜை=கர்ம காண்டங்கள்
வெளி ஆடம்பரங்கள் ,மந்திரங்கள்,
சுலோகங்கள் ஆகிய எதுவும்  தேவை இல்லை.
ஹரி ஸ்மரணை  எளிதாக ஏற்றுக்கொள்ளுவதாக இருந்தது.
அதனால் எல்லா வேற்றுமைகளையும் போக்க
இது ஒரு முன்னுரையாக இருந்தது.
   

பக்தி உணர்வும் சமுதாயமும் -2.

நமது நாட்டில் ஆயிரக்கணக்கான
 ஆண்டுகளாக பக்தர்களின் நீண்ட
 சங்கிலித் தொடர் பரம்பரை
வந்து கொண்டிருக்கிறது. 
இதில் எல்லா ஜாதியைச்
சார்ந்தவர்களும் ,
இனத்தவர்களும் ,
எல்லா மொழியினர்களும்
வருகின்றனர்.
நாயன்மார்கள் ,ஆழ்வார்கள் ,
ராமானுஜாச்சாரியார் ,வல்லபாச்சாரியார் ,
நரசி மேத்தா ,கபீர் ,ரைதாஸ் ,சங்கர் தேவ் ,
சைதன்ய மஹாப்ரபு ,

மீராபாய் ,ஆண்டாள்,சூரதாஸ்,
ஞானேஸ்வர் ,துக்காராம் ,பஸ்வேஷ்வர் ,
புரந்தரதாசர்,கம்பன்  முதலியோரின்
சங்கிலித்தொடர் பிரிக்கமுடியாதது.
இந்த பக்தி அடியார்களின்
இலக்கியத்தில் ஜாதிக்கு இடம்
எதுவுமே கிடையாது.
மீரா  ரைதாசின்  பக்தை  ஆனது
உயர்குல -தாழ்குல வேறுபாடற்றது.
ரஸ்கான்  முஸ்லிமாக இருந்தாலும்
 ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் பக்தர்.
அநேக ஆழ்வார்களும்
 நாயன் மார்களும்
 கீழ் ஜாதியினராக இருந்தும்
தன்  பக்தி மகிமையால்
 வணங்கத்தக்க சான்றோராக
 விளங்கினார்கள்.

விளங்குகிறார்கள்.
பக்தி மார்கத்தில் நாம ஜபம் ,
நாம சுமரினை மகத்துவம் நிறைந்தது.
வேதகாலத்தில் இருந்தே ஜெபத்தின் மகத்துவம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஒன்றாகும் .
சத்யுகத்தில் தியானம்,
திரேதா யுகத்தில் வேள்வி ,
துவாபரயுகத்தில்
பூஜை  மூலம்  கிடைப்பதெல்லாம் ,
கலியுகத்தில்
இறைவன் நினைத்தால்

  ஹரி கீர்த்தனை செய்தால்
 கிடைத்துவிடுகிறது  என்று
விஷ்ணுபுராணத்தில்
 சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.
கலியுகத்தில் யோகம்,ஞானம் ,
பக்தி  ஆகியவை அறிய வேண்டியதில்லை .
ராமரின் புகழ் பாடுவதே ஆதாரம் .
கடவுள் பெற கர்மம்,யோகம், பக்தி ,ஞானம்  தேவை.
ஆனால் சாமான்யனுக்கு நாம ஜபம் எளிது.
ஆகையால் சாதுக்கள் நாம ஸ்மரினை,
பெயர் ஜபம் செய்து ,
தங்களைத் தொடர்பவர்களையும்
நாம ஜெபத்திற்கு உபதேசம் செய்தனர்,
 

பக்தி உணர்வும் ஹிந்து சமுதாயமும் -1

          ஹிந்து சமுதாயத்தில் பக்திக்கு
  மிகவும் மகத்துவம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது.
அனைத்து படைப்புகளும் பகவானின் எல்லையற்ற
 லீலையின்   ஒரு சிறு பகுதி தான்.
 இந்த கருத்துப்படி அனைத்தும் இறைவனின்
கட்டுப்பாட்டில் தான் இயங்குகின்றன என்று
பக்தியில் ஈடுபட்டு தன்மயமாகி   சுகத்தைப் பெறுகிறான்.

நாரதரைத்தான் நாம் பக்தியின் ஆதி  மனிதன் என்று ஏற்கிறோம் .
 அவர் விஷ்ணு  பக்தர். திரிலோகசஞ்சாரி .
மூன்று உலகங்களிலும் இறைவன் புகழ்பாடி
அதிலேயே ஆனந்தம் அடைபவர்.
  பக்தி உணர்வில் எவ்வித வேறுபாடும்  இல்லை.
எல்லா அசையும் அசையா படைப்புகளில்
கடவுளை உணர்வுதான் பக்தி. 
நடப்பதெல்லாம் இறைவனின்  விருப்பப் படியேதான்  நடக்கும்.
எல்லா உயிரினங்களுக்குள்ளும் பரமாத்மா  வாழ்கிறார்.
பக்தனின் உணர்வில்  அனைத்துமே அவன் வடிவமே.
கடவுள் மேல் பக்தி இருந்தால் எந்தவேறுபாட்டையும்
மனித மனம் ஏற்காது, சிறியவன் -பெரியவன் ,பணக்காரன் -ஏழை ,நகரத்தான் -கிராமத்தான் ஹரிஜன் -பிராமணன் 
அனைவருமே பகவானுக்கு முன்   சம மே .

சமுதாய சமரசமும் நமது நாட்டு சாதுக்களும்

சமுதாய  சமரசமும் நமது  நாட்டு சாதுக்களும்

நமது  நாட்டில்  அந்நிய ஆட்சியில்   மக்கள் அச்சமும் பீதியும்  அடைந்து வருத்தமும் துன்பமும்  அடைந்த போது பாரத பக்தி ஓட்டமும் ,சாதுக்களும்
சமுதாயத்தில்  புதிய வாழ்க்கையை  ஆரபித்தன. இடைக்கால பக்தி  இலக்கியங்களும் ,காவியங்களும் ,சாது இலக்கியங்களும் காலத்தை வென்று
இலக்கிய ஒழுக்கத்தை   உணரவைத்துக் கொண்டிருக்கின்றன.இந்த  சாதுக்களின் உலக அறங்களும் மனிதநேய  பங்களிப்பும் எண்ணக்கூடியதும்
சிந்திக்கக் கூடியதும்  ஆகும். சாதுக்கள் இடைக்கால  சமுதாயத்தில்
பரவியிருக்கும்  மாற்றங்கள், ஜாதி- சம்பிரதாய அடிப்படையில்   சமுதாயத்தில் ஏற்படும் வீழ்ச்சி முறைகள், பிரிவினைஏற்படுத்தும்   மாற்றங்களை கடுமையாக விமரிசித்து அறைகூவல் விடுத்தனர். ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்காலத்தில்  இந்த ஜாதி -சம்பிரதாய வேறுபாட்டை மிகைப்படுத்தி திட்டமிட்ட சூழ்ச்சி மூலம் தாழ்த்தப்பட்ட  இனம் என்று சொன்ன சம்பிரதாய மக்களை சமுதாயத்தில் இருந்து பிரித்து மதம் மாற்றம் செய்வித்தனர். அதன் காரணமாக  இன்றைய சூழலில் எல்லா சாதுக்களின் இலக்கியங்களும்
புதிய தூண்டுதல்கள்  அளிக்கும் திறனைப் பெற்றுள்ளன..கபீரின்  எதிர்ப்புக்குரல் ஜாதி வேறுபாட்டின் அடிப்படை ஆதாரங்கள்,,போலிகள்,மற்றும் தீண்டாமை எதிர்ப்புகள் , துளசி ராமாயணத்தில் அரசகுடும்பத்தைச்  சேர்ந்த
ராமர் படகோட்டி குகனை   அரவணைத்தல் ,கோல்,கிராத்து ஜாதி களிடம்  கிழங்கு வாங்கி சாப்பிடுதல், சபரியின் எச்சில் இலந்தைப்பழம்  வாங்கி சாப்பிடுதல் , அவர்களிடம் ஜாதி பற்றிய கேள்விகளோ சிந்தனைகளோ இல்லை. இவைகளுக்குப்பின் எழும் குரல்  மனிதர்களை மையமாக வைத்து
மனிதத்தன்மை ,மனித நேயத்தை ஆராதிப்பதே.  சாதுக்கள் மஹான்கள் கூறிய
ஒற்றுமை ,மனிதநேய கோட்பாடுகளை வேள்வி ,பூஜை செய்ப்பவர்கள் தலித் என்று வெறுக்கப்பட்ட நிலையும் மனிதநேயத்தின் சுவாபிமானதாக நிலைத்து விட்டது.

மன நிம்மதி

மனித மனம் இறைவனையே துதித்தாலும் இறையச்சம்

இருந்தாலும்

நேர்மை யாக இருக்க

இறைவன் முன் உறுதிமொழி

எடுத்தாலும் அது உலகியல்

மாயை முன் பிரசவ வைராக்கியம் ஆகி

விடுகிறது .

வலி பிரசவ வலி தாங்காமல்

மனைவி துடிப்பது கண்டு

கணவனும் மனைவியும்

இனிமேல் குழந்தை வேண்டாம்

என்று சபதம் எடுத்தாலும்

அந்த சபதமும் வைராக்கியமும்

அந்த வலி வேதனையும் மறந்து

குழந்தைக்கு ஆசை . அடுத்த சில

மாதங்களில் .

மயான வைராக்கியம் தலைவரோ , நண்பரோ ,

உறவினரோ இறைவனடி சேர்ந்த பின்

இதுதான் வாழ்க்கை .

இருக்கும் வரை நேர்மையாக, ஊழலின்றி இருக்க உறுதி மொழி பூண்டாலும்

கையூட்டு ,மீண்டும் ஊழல் , பொய்யான

வாக்குறுதி என்றே உலகியல் வாழ்க்கை.

இப்படியே நாம் உலகியல் ஆசை பந்தங்களில்

நடுநிலை தவறி , வாக்கு தவறி , நேர்மை தவறி ,

சத்தியம் விடுத்து இறைவன் மேல் உள்ள பயம் மறந்து, அவனால் தரும் உடல் , நோய் , மனக்கஷ்டம் , பதவி ,பொருள் , அதிகாரம் இருந்தும் நிம்மதியற்ற வாழ்க்கை வாழ்ந்து மடிகிறோம் .

நமக்கு வரும் இன்னல் கள் , நோய்கள் ,வறுமை ,வெறுமை , இன்பங்கள் , துன்பங்கள் ,

அனைத்திற்கும் வினைப் பயன் தான் காரணம் .

நிச்சயம் நாம் நமது தீய செயல்கள் மறந்து உணர்ந்து திருந்தி வாழ்ந்தால் வையகம் புகழும் . நம் சுற்றத்தார் புகழ்வர்.

நமக்கு வேண்டியது இது தான்

இறைவன் மீது பக்தி ,இறைவன் இன்னல் தருவான் என்ற எண்ணம் ,

இறைவன் மீது முழு நம்பிக்கை .

தவறான செய்கை, தவறான பொருள் சேர்க்கை ,

தவறான பதவி உயர்வு , தவறான பதவி , அதிகார துஷ்ப்பிரயோகம் தனிமையில் மகிழ்ச்சியோ , நிம்மதியோ , உண்மையான மன அமைதியோ , மன நிறைவோ தராது. மனிதர்கள் மனமகிழ்ச்சியுடன் ,மன நிறைவுடன் , இன்னலின்றி வாழ பக்தி மார்க்கமே சிறந்தது. அதை நூறு சதவிகிதம் கடைபிடிக்க வேண்டும். அந்த மதிப்பெண் அவன் போட்டு சுகமோ ,துன்பமோ ,மகிழ்ச்சியோ தருவான்.

கா லை வணக்கம்.

கா லை வணக்கம்.
இறை வ னை
ச தா சர்வ
கா ல மு ம்
பி ரா ர் த் தி க்க வே ண்டும். 
அப்பொழுது நமக்கு இனி ய வை யே நடக் கு ம்.
कबीर
दुख में सुमिरन सब करै, सुख में करे न कोय.
सुख में सुमिरन करा तो दुख काहे को होय!

க பீ ர்
இன்னலி ல் அனை வரு ம் இறை வனை
வழி படு கி றார் கள். நி னை க்கி றா ர் கள். இனி யவை வந்தது ம்
நி னை ப் ப தி ல் லை .
இனி மை யி ல் சு கத்தி ல்
எப்பொழுதும் பகவா னை பிரார்த்தித்து
நி னை வி ல் கொ ண் டா ல்
இன்னல் கள் வரா

பக்தி

பக்தனுக்கு எவ்வித பற்றும் இருக்கக்கூடாது.
பர்த்ருஹரிக்கு அனைத்தும் துறந்தும் தெரு பெட்டை நாய் மீது பற்று. பெட்டை நாய்குட்டிகள் போட்டது..
பட்டினத்தார் அவரை பெரிய குடும்பி என்றார்.
ஆனால் இன்றைய ஆஸ்ரமங்கள் ஆலயங்கள் பக்தி வெளி ஆடம்பரங்கள் ஆன்மீக ஆடம்பரங்கள் ஊழல் காமம் குரோதங்கள் வளர்க்கும்.
ஏகாந்த பக்தி பரமனை வரவழைக்கும் பக்தி
பற்றற்ற பக்தி.
அது ஆடம்பர ஆலய ஆஷ்ரமங்களில் அணுஅளவும் இல்லை..