பக்தி யும் மனித நேயமும்

 भक्ति और मानवता

एस. अनंतकृष्णन, चेन्नई, तमिलनाडु।

10-11-2026

ईश्वर यह नहीं चाहते कि संसार का प्रत्येक मनुष्य केवल भक्त ही बने।

भक्ति के माध्यम से मनुष्य में सदाचार, ईमानदारी, परोपकार, अहिंसा, न्यायप्रियता, निष्पक्षता, सत्यनिष्ठा, वचनबद्धता, अहंकारहीनता, झूठ न बोलना, ईर्ष्यारहित व्यवहार, चोरी न करना, लोभ से दूर रहना, त्याग की भावना और देशभक्ति जैसे श्रेष्ठ गुण विकसित होने चाहिए।

इन्हीं सद्गुणों को मानव जीवन में स्थापित करने के उद्देश्य से वेद, उपनिषद्, विभिन्न धर्मग्रंथ, कुरान, बाइबल आदि पवित्र ग्रंथों की रचना हुई।

इनका मूल उद्देश्य मानव एकता, मानवता और विश्वशांति का मार्ग प्रशस्त करना है। ये ग्रंथ ईश्वरीय प्रेरणा और उच्च आध्यात्मिक चिंतन से युक्त महापुरुषों द्वारा मानव कल्याण के लिए दिए गए मार्गदर्शन हैं।

संसार के अनेक धर्म माया, शैतान और आसुरी शक्तियों जैसी बुराइयों के अस्तित्व की ओर संकेत करते हैं। इन बुरी प्रवृत्तियों के प्रभाव से बचकर मनुष्य सद्मार्ग पर चले, यही धर्मों की मूल शिक्षा है।

लेकिन आज विडंबना यह है कि धर्म और संप्रदाय कभी-कभी गलत व्याख्याओं तथा स्वार्थपूर्ण विचारों के कारण मनुष्यों को आपस में बाँट रहे हैं। मानव समाज में वैमनस्य, घृणा, हिंसा और प्रतिशोध की भावना को बढ़ावा देना अत्यंत दुखद है।

आज परिवहन के साधनों, वैज्ञानिक उपलब्धियों और तकनीकी प्रगति ने संसार के विभिन्न देशों और लोगों को एक-दूसरे के निकट ला दिया है।

विज्ञान और तकनीक जहाँ मानव एकता को मजबूत कर रहे हैं, वहीं मानवता और शांति का संदेश देने वाले धर्म तथा आध्यात्मिक विचार कभी-कभी मनुष्य के मन में अशांति और विभाजन उत्पन्न कर रहे हैं। यह अत्यंत चिंताजनक है।

स्मरण-संदेश

धर्म मनुष्य को बाँटने के लिए नहीं, बल्कि जोड़ने के लिए है।

भक्ति केवल मंदिर, पूजा, प्रार्थना और धार्मिक अनुष्ठानों तक सीमित नहीं होनी चाहिए। दूसरों के प्रति प्रेम, करुणा, ईमानदारी, सेवा और सदाचार का पालन करना ही सच्ची भक्ति है।

ईश्वर की खोज करना आध्यात्मिकता है; ईश्वर के बताए सद्गुणों के अनुसार जीवन जीना सच्ची मानवता है।

धर्म से मानवता का विकास हो!

भक्ति से सदाचार का विकास हो!

मानव-मानव में प्रेम और एकता बढ़े!

विश्व में शांति स्थापित हो!

 பக்தியும் மனிதநேயமும்

எஸ். அனந்தகிருஷ்ணன், சென்னை.

10-11-2026

இறைவன் அனைவரையும் பக்தர்களாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புவதில்லை.

பக்தியின் மூலம் மனிதர்களிடம் நல் ஒழுக்கம், நேர்மை, பரோபகாரம், அஹிம்சை, நீதி, நடுநிலைமை, சத்தியம், சொன்ன வாக்கைக் காப்பாற்றுதல், ஆணவமின்மை, பொய் பேசாமை, பொறாமையின்மை, திருடாமை, பேராசையின்மை, தியாக உணர்வு, தேசபக்தி போன்ற உயர்ந்த பண்புகள் வளர வேண்டும் என்பதே ஆன்மிகத்தின் அடிப்படை நோக்கம்.

இத்தகைய நற்பண்புகளை மனிதர்களிடம் வளர்ப்பதற்காகவே வேதங்கள், உபநிஷத்துகள், அறநூல்கள், திருக்குர்ஆன், பைபிள் முதலிய புனித நூல்கள் தோன்றின.

இவை அனைத்தும் மனித ஒற்றுமைக்கும், மனிதநேயத்திற்கும், உலக அமைதிக்கும் வழிகாட்டும் நெறிகளாகும். இறை உணர்வும் உயர்ந்த சிந்தனையும் கொண்ட சான்றோர்களால் மனிதகுல நன்மைக்காக உருவாக்கப்பட்டவை.

ஆனால், இவ்வுலகில் மாயை, சாத்தான், ஷைத்தான் போன்ற தீய சக்திகள் இருப்பதாகப் பல்வேறு மதங்கள் எடுத்துரைக்கின்றன. அவற்றின் தாக்கத்திலிருந்து மனிதன் தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொண்டு நல்வழியில் வாழ்வதற்கே மதங்கள் வழிகாட்டுகின்றன.

ஆனால் வேதனைக்குரிய உண்மை என்னவென்றால், இன்று மதங்களும் சம்பிரதாயங்களும் சிலரது தவறான புரிதல்களாலும், சுயநலப் போக்குகளாலும் மனிதர்களைப் பிரிக்கின்றன. மனிதர்களிடையே விரோதம், வெறுப்பு, வன்முறை, கொலைவெறி ஆகியவற்றைத் தூண்டும் கருவிகளாக மாறிவிடுகின்றன.

இன்றைய உலகில் போக்குவரத்துச் சாதனங்கள், அறிவியல் வளர்ச்சி, தொழில்நுட்ப முன்னேற்றம் ஆகியவை நாடுகளையும் மக்களையும் நெருக்கமாக இணைத்துள்ளன.

ஆனால், மனிதர்களை ஒற்றுமைப்படுத்த வேண்டிய ஆன்மிகமும் மத உணர்வும் சில நேரங்களில் அவர்களிடையே பிரிவினையையும் அமைதியின்மையையும் ஏற்படுத்துவது மிகுந்த வேதனைக்குரியது.

மதம் மனிதனைப் பிரிப்பதற்காக அல்ல; மனிதனைப் பண்படுத்துவதற்காக!

பக்தி என்பது இறைவனை வழிபடுவதோடு நின்றுவிடக் கூடாது; இறைவன் விரும்பும் நற்பண்புகளை வாழ்வில் கடைப்பிடிப்பதே உண்மையான பக்தி.

மனிதநேயம் மலரட்டும்! மத நல்லிணக்கம் வளரட்டும்! உலகில் அமைதி நிலவட்டும்!

கொவர்த்தன் பூஜா

 

கோவர்த்தன பூஜை : இயற்கை பாதுகாப்பை வலியுறுத்தும் செய்தி

எஸ். அனந்தகிருஷ்ணன், சென்னை, தமிழ்நாடு

வணக்கம். நமஸ்காரம். ஜெய் ஸ்ரீகிருஷ்ணா! ஜெய் ஸ்ரீகிருஷ்ணா!

இந்திரன் மழைக்கு அதிபதியாகக் கருதப்படுகிறார். மழை வேண்டி பிருந்தாவனத்தில் வாழ்ந்த மக்கள் இந்திரனை வழிபட்டு வந்தனர்.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் தமது பால லீலைகளால் பிருந்தாவன மக்களை மகிழ்ச்சியிலும் ஆனந்தத்திலும் ஆழ்த்தி வந்தார்.

ஒருநாள் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் பிருந்தாவன மக்களிடம் கூறினார்:

நாம் வாழும் இந்தப் பிருந்தாவனத்தின் இயற்கைச் சமநிலை கோவர்த்தன மலையைச் சார்ந்துள்ளது. எனவே, நாம் கோவர்த்தன மலையை வழிபட்டு, அதற்கு நமது நன்றியுணர்வை வெளிப்படுத்த வேண்டும்.

ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் அறிவுரைப்படி, பிருந்தாவன மக்கள் இந்திர வழிபாட்டிற்குப் பதிலாக கோவர்த்தன மலையை வழிபடத் தொடங்கினர்.

இதனை அறிந்த இந்திரன் கோபமடைந்தார். பிருந்தாவனத்தில் பெருமழையைப் பொழியச் செய்தார்.

அப்போது ஸ்ரீகிருஷ்ணர் தமது சுண்டு விரலால் கோவர்த்தன மலையைத் தூக்கினார். பிருந்தாவன மக்கள் தங்கள் குடும்பத்தினருடனும் பசுக்களுடனும் மலையின் கீழ் அடைக்கலம் புகுந்தனர்.

தொடர்ந்து ஏழு நாட்கள் மழை பெய்தது. ஆயினும், பிருந்தாவன மக்கள் அனைவரும் பாதுகாப்பாக இருந்தனர். மழையால் அவர்களுக்கு எந்தவிதமான பாதிப்பும் ஏற்படவில்லை.

இதைக் கண்ட இந்திரன் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் மகிமையை உணர்ந்தார். தமது அகந்தையை விட்டொழித்து, ஸ்ரீகிருஷ்ணரிடம் மன்னிப்புக் கோரினார்.

பிருந்தாவன மக்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியடைந்தனர்.

இந்த நிகழ்வின் மூலம் நாம் அறிந்துகொள்ள வேண்டிய பாடம்:

இயற்கையே நமது வாழ்க்கைக்கு ஆதாரமாக விளங்குகிறது. மலைகள், ஆறுகள், காடுகள், விலங்குகள், பறவைகள் மற்றும் மழை ஆகிய அனைத்தும் மனித வாழ்வின் அடிப்படைகளாகும்.

இவற்றைப் பாதுகாப்பது நமது கடமையாகும்.

இயற்கைக்கு நன்றி செலுத்துதல், சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாத்தல், அகந்தையைத் துறத்தல் ஆகியவையே கோவர்த்தன பூஜை நமக்கு உணர்த்தும் உயரிய செய்திகளாகும்.

வாருங்கள்! இயற்கையை மதித்து, அதன் சமநிலையைப் பாதுகாப்போம் என்று உறுதி ஏற்போம்.

ஜெய் கோவர்த்தனதாரி ஸ்ரீகிருஷ்ணா!

தன் தேரஸ்

 தமிழ் ஹிந்தி தொண்டு.

तमिऴ हिंदी सेवा।

 பல மொழி கல்.

 தாய் மொழி வளர்.

தன்தேரஸ் (தனத்திரயோதசி)

எஸ். அனந்தகிருஷ்ணன், சென்னை, தமிழ்நாடு

இந்தி மொழி ஆர்வலர் மற்றும் பரப்புரையாளர்

6-11-2026

தன்தேரஸ்

தீபாவளியின் ஐந்து நாள் கொண்டாட்டத்தின் முதல் நாள் தன்தேரஸ் ஆகும். இந்நாளிலிருந்தே தீபத் திருவிழாவின் ஒளிமயமான கொண்டாட்டங்களும் மகிழ்ச்சியான சூழலும் தொடங்குகின்றன.

தன்தேரஸ் பற்றிய புராண நம்பிக்கைகள்

இந்து சமய நம்பிக்கைகளின்படி, பாற்கடலைக் கடைந்தபோது ஆயுர்வேதத்தின் தந்தையான பகவான் தன்வந்திரி அமுதக் கலசத்துடன் தோன்றினார். அந்த அமுதத்தைப் பருகிய தேவர்கள் மரணமில்லாப் பெருவாழ்வைப் பெற்றதாக நம்பப்படுகிறது.

பகவான் தன்வந்திரியை வழிபடுவதுடன், விநாயகர், எமதர்மராஜன், மகாலட்சுமி மற்றும் குபேரன் ஆகியோருக்கும் இந்நாளில் சிறப்பு வழிபாடுகள் நடைபெறுகின்றன.

தன்தேரஸ் திருநாளைக் கொண்டாடுவதால் சிறந்த உடல்நலம், இன்பம், செல்வச் செழிப்பு மற்றும் தானிய வளம் கிடைக்கும் என்பது சமய நம்பிக்கையாகும்.

மேலும், பாற்கடலைக் கடைந்தபோது மகாலட்சுமியும் இதே நாளில் தோன்றியதாக ஒரு நம்பிக்கை நிலவுகிறது.

தன்தேரஸ் திருநாளின் மரபுகள்

இந்நாளில் பழைய பாத்திரங்களுக்குப் பதிலாகப் புதிய பாத்திரங்களை வாங்குவது ஒரு பாரம்பரியமாகும். தங்கம், வெள்ளி நகைகள் மற்றும் மங்கலப் பொருட்களையும் மக்கள் ஆர்வத்துடன் வாங்குகின்றனர்.

சமண சமயத்தினரும் தன்தேரஸ் திருநாளை மிகுந்த பக்தியுடனும் நம்பிக்கையுடனும் கொண்டாடுகின்றனர்.

சமண சமய நம்பிக்கையின்படி, பகவான் மகாவீரர் மூன்று நாட்கள் தியானத்தில் ஆழ்ந்திருந்து, தீபாவளி நாளன்று நிர்வாண நிலையை அடைந்தார். இந்த அடிப்படையில் தன்தேரஸ் திருநாள் 'தன்ய தேரஸ்' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

திருவிழாவின் மகிழ்ச்சியும் கொண்டாட்டமும்

உண்மையில், தன்தேரஸ் என்பது நம்பிக்கை, பக்தி, மகிழ்ச்சி மற்றும் உற்சாகம் நிறைந்த திருநாளாகும்.

வீடுகள் தீபங்களால் அலங்கரிக்கப்படுகின்றன. கிராமப்புறங்களில் பசுக்களும் காளைகளும் வழிபடப்படுகின்றன. எங்கும் திருவிழாக் கோலமும் மகிழ்ச்சியான சூழலும் நிறைந்திருக்கும்.

மனத்தில் உற்சாகமும் புத்துணர்ச்சியும் பிறக்கின்றன. இன்பம், செல்வச் செழிப்பு, உடல்நலம் மற்றும் மங்கலமான வாழ்க்கை ஆகியவற்றை வேண்டிக்கொண்டு கொண்டாடப்படும் இத்திருநாள், நமக்கு புதிய நம்பிக்கையையும் நேர்மறைச் சிந்தனையையும் வழங்குகிறது.

தன்தேரஸ் திருநாள் அனைவருடைய வாழ்விலும் நல்ல உடல்நலம், செல்வச் செழிப்பு, மகிழ்ச்சி ஆகியவற்றை நிறைவாக வழங்கட்டும்!

— எஸ். அனந்தகிருஷ்ணன்

சென்னை, தமிழ்நாடு

இந்தி மொழி ஆர்வலர் மற்றும் பரப்புரையாளர்

சுயமாகப் படைத்து, உணர்வுகளை வெளிப்படுத்திய படைப்பு.

धनतेरस

एस. अनंतकृष्णन, चेन्नई, तमिलनाडु

हिंदी प्रेमी प्रचारक

6-11-2026

धनतेरस दीपावली के पाँच दिवसीय पर्व का प्रथम दिन है। इसी दिन से दीपोत्सव की रौनक और उत्सव का वातावरण प्रारंभ हो जाता है।

धनतेरस की पौराणिक मान्यताएँ

हिंदू मान्यताओं के अनुसार, समुद्र मंथन के समय आयुर्वेद के जनक भगवान धन्वंतरि अमृत कलश लेकर प्रकट हुए थे। मान्यता है कि देवताओं ने अमृतपान करके अमरत्व प्राप्त किया।

भगवान धन्वंतरि की पूजा-अर्चना के साथ गणेशजी, यमराज, माता लक्ष्मी और कुबेर की भी विशेष पूजा की जाती है।

ऐसी धार्मिक मान्यता है कि धनतेरस का पर्व मनाने से उत्तम स्वास्थ्य, सुख-समृद्धि और धन-धान्य की प्राप्ति होती है।

यह भी मान्यता है कि इसी दिन समुद्र मंथन से माता लक्ष्मी प्रकट हुई थीं।

धनतेरस की परंपराएँ

इस दिन पुराने बर्तनों के स्थान पर नए बर्तन खरीदने की परंपरा है। लोग सोने-चाँदी के आभूषण तथा अन्य शुभ वस्तुओं की खरीदारी भी करते हैं।

जैन धर्मावलंबी भी धनतेरस का पर्व अत्यंत श्रद्धा और भक्तिभाव से मनाते हैं।

जैन मान्यता के अनुसार, भगवान महावीर तीन दिनों तक ध्यानमग्न रहे और दीपावली के दिन निर्वाण को प्राप्त हुए। इस संदर्भ में धनतेरस को 'धन्य तेरस' भी कहा जाता है।

उत्सव का उल्लास

वास्तव में धनतेरस श्रद्धा, भक्ति, आनंद और उल्लास का त्योहार है।

घरों में दीपों का श्रृंगार होता है। गाँवों में गाय-बैलों की पूजा की जाती है। चारों ओर उत्सव का वातावरण छा जाता है।

मन में उत्साह और उमंग का संचार होता है। सुख, समृद्धि, स्वास्थ्य और मंगलमय जीवन की कामना के साथ यह पर्व हमें नई आशा और सकारात्मकता का संदेश देता है।

धनतेरस का पावन पर्व सभी के जीवन में आरोग्य, समृद्धि और आनंद का संचार करे।

— एस. अनंतकृष्णन

चेन्नई, तमिलनाडु

हिंदी प्रेमी प्रचारक द्वारा स्वरचित भावाभिव्यक्ति रचना।

புரியாத புதிர்

 

शून्य ही शून्य

एस. अनंतकृष्णन, चेन्नई, तमिलनाडु

संकट में हूँ, सहा नहीं जाता, प्रिया पत्नी का यूँ चल बसना।

सेवाभावी, त्यागमयी, मेरी जीवनसंगिनी, मेरी शक्ति, मेरी प्रेरणा, हर पल की मेरी सहचरी।

शून्य ही शून्य, सर्वत्र शून्य, इस संसार में अब कुछ भी अपना-सा नहीं।

न अब प्रोत्साहन, न वह अपनापन, ईश्वर निर्दयी हैं या मैं ही अभागा हूँ?

जीना पड़ रहा है उनके अभाव में। खा रहा हूँ, सो रहा हूँ, पर न चैन है, न संतोष, न हर्षोल्लास।

मन, तन, धन, सब कुछ होते हुए भी, जीवन सूना-सूना है। जीवित हूँ, मगर मन एक जीवित शव-सा है।

क्या करूँ? किससे कहूँ? कोई बहाना नहीं, कोई समाधान नहीं।

अब तो जीवन भी एक यज्ञ बन गया है, विरह की आहुति देकर जीवन जीना पड़ रहा है।

, ஹிந்துக்கள் ஒற்றுமை

 ஹிந்துக்கள் ஒற்றுமை சாத்தியமா?

எஸ். அனந்தகிருஷ்ணன், சென்னை, தமிழ்நாடு

ஆன்மிகத் தத்துவமும் மனித ஒற்றுமையும்

ஹிந்துக்கள் ஒன்றுபட வாய்ப்பு உண்டா?

ஹிந்து மதத்தின் தத்துவங்கள் மனித ஒற்றுமைக்கு வழிகாட்ட முடியுமா?

ஹிந்து தத்துவத்தில் அத்வைதம், த்வைதம், விசிஷ்டாத்வைதம் ஆகிய மூன்று முக்கியமான தத்துவப் பிரிவுகள் உள்ளன.

அத்வைதம் என்பது ஆத்மாவுக்கும் பரமாத்மாவுக்கும் இடையே அடிப்படையான இருமை இல்லை என்று கூறுகிறது. உபநிடதங்களில் இடம்பெறும் “அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி” என்ற மகாவாக்கியம், “நானே பிரம்மம்” என்ற ஆழமான ஆன்மிக உண்மையை உணர்த்துகிறது.

த்வைதம் என்பது ஜீவாத்மாவுக்கும் பரமாத்மாவுக்கும் இடையே வேறுபாடு உண்டு என்று வலியுறுத்துகிறது.

விசிஷ்டாத்வைதம் என்பது ஜீவாத்மாவும் உலகமும் பரமாத்மாவுடன் பிரிக்க முடியாத தொடர்பைக் கொண்டுள்ளன என்றும், ஜீவாத்மா பரமாத்மாவைச் சார்ந்தது என்றும் விளக்குகிறது.

இம்மூன்று தத்துவங்களின் கருத்துகள் வேறுபட்டிருந்தாலும், அவை அனைத்தும் இறை உண்மை, ஆன்மிகம், மனித வாழ்வின் நோக்கம் ஆகியவற்றை ஆராய்கின்றன.

இறைவன் உருவமுள்ளவனாகவும் உருவமற்றவனாகவும் வழிபடப்படுகிறார். மனிதனிடம் வெளிப்படும் உயர்ந்த அறிவு, அன்பு, கருணை, தியாகம் ஆகியவற்றிலும் தெய்வீகத்தை நாம் காணலாம்.

மனித அறிவும் தெய்வீக ஆற்றலும்

விமானத்தைக் கண்டுபிடித்த ரைட் சகோதரர்கள் மனித வரலாற்றில் மகத்தான சாதனையாளர்கள். அவர்களுடைய அறிவும் விடாமுயற்சியும் மனிதகுலத்தின் பயணத்தையே மாற்றின.

எக்ஸ்-ரே கண்டுபிடிப்பும் மருத்துவ அறிவியலின் வளர்ச்சியில் பெரும் திருப்புமுனையாக அமைந்தது. கணினியின் உருவாக்கமும் வளர்ச்சியும் மனித அறிவின் வியத்தகு வெளிப்பாடுகளாகும்.

இன்றைய செயற்கை நுண்ணறிவும் மனிதனின் அறிவியல் வளர்ச்சியில் ஒரு முக்கியமான மைல்கல். மனிதர்கள் கேட்கும் பல கேள்விகளுக்கு விரைவாகப் பதிலளிக்கவும், சிக்கலான தகவல்களைப் புரிந்துகொள்ள உதவவும் அது பயன்படுகிறது.

இத்தகைய கண்டுபிடிப்புகளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் அறிவு, ஆராய்ச்சி, கற்பனை, உழைப்பு ஆகியவை மனித ஆற்றலின் சிறப்பை எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

இந்த அறிவு ஏன் அனைவரிடமும் ஒரே அளவில் வெளிப்படுவதில்லை?

ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் திறமைகள், வாய்ப்புகள், அனுபவங்கள், சிந்திக்கும் முறைகள் ஆகியவை வேறுபடுகின்றன. ஒருவரிடம் வெளிப்படும் தனித்திறன் மனிதகுலம் முழுவதற்கும் நன்மை அளிக்கும்போது, அந்த ஆற்றலைத் தெய்வீகமான கொடையாகக் கருதலாம்.

வேற்றுமையில் ஒற்றுமை

அத்வைதம், த்வைதம், விசிஷ்டாத்வைதம் ஆகியவற்றில் தத்துவ வேறுபாடுகள் இருந்தாலும், அவற்றைப் பின்பற்றுபவர்களிடையே பகைமை இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

கருத்து வேறுபாடு என்பது பகைமை அல்ல.

வழிபாட்டு முறைகள் வேறுபடலாம். சம்பிரதாயங்கள் வேறுபடலாம். தத்துவ விளக்கங்கள் வேறுபடலாம். ஆனால் அன்பு, அறம், உண்மை, கருணை, பரோபகாரம் ஆகிய நற்பண்புகள் மனிதர்களை இணைக்க முடியும்.

அப்படியிருக்க, ஏன் மனிதர்களிடையே இத்தனை வேற்றுமைகள்? ஏன் சாதி, மதப்பிரிவு, உட்பிரிவு, சம்பிரதாயம் ஆகியவற்றின் பெயரால் மோதல்கள் ஏற்படுகின்றன?

இதற்கான முக்கியமான காரணங்களில் சுயநலமும் ஆணவமும் அறியாமையும் அடங்கும்.

மனிதனின் அறிவே மனிதகுல ஒற்றுமைக்குத் தடையாக மாறும்போது, அந்த அறிவை வழிநடத்த வேண்டிய அறமும் மனிதநேயமும் பின்தங்கிவிடுகின்றன.

மாயையை வெல்ல வேண்டும்

சுயநலம், ஆணவம், பொறாமை, பேராசை ஆகியவை மனித மனத்தின் அமைதியைக் குலைக்கின்றன. பிறருடைய உயர்வைக் கண்டு மகிழ்வதற்குப் பதிலாகப் பொறாமைப்படும்போதும், பிறரைத் தாழ்த்தி நாம் உயர வேண்டும் என்று நினைக்கும்போதும், மனிதநேயம் மறைந்து விடுகிறது.

ஆன்மிக நோக்கில் இத்தகைய மனக்குறைகளை மாயையின் பிடியாகக் கருதலாம்.

இந்தக் குறைகளை வெல்வதே உண்மையான ஆன்மிக முன்னேற்றம்.

மனிதன் தனது ஆணவத்தை வென்று, பிறருடைய துன்பத்தைத் தன் துன்பமாகக் கருதி, பிறருக்கு உதவ முன்வரும்போது, அவனிடம் தெய்வீகப் பண்புகள் வெளிப்படுகின்றன.

மூச்சும் மரணமும் உணர்த்தும் உண்மை

மூச்சுக்காற்று இல்லாமல் மனிதனால் வாழ முடியாது. உயிர் வாழ்வதற்குத் தேவையான பல இயற்கைச் செயல்கள் மனிதனின் முழுமையான கட்டுப்பாட்டில் இல்லை.

மரணமும் மனித வாழ்க்கையின் நிலையாமையை நினைவூட்டுகிறது.

மரணத்தை நினைக்கும் தருணங்களில் பதவி, பணம், புகழ், ஆணவம் ஆகியவற்றின் நிலையாமையை மனிதன் உணரக்கூடும். அந்த உணர்வு அவனை நேர்மையான வாழ்க்கைக்கும் அன்பான உறவுகளுக்கும் அழைத்துச் செல்ல வேண்டும்.

வாழும் காலத்திலேயே மனிதன் தன் மனத்தைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். பிறரிடம் அன்பு செலுத்த வேண்டும். இயன்றவரை உதவி செய்ய வேண்டும். வெறுப்பையும் பகைமையையும் வளர்க்கக் கூடாது.

ஹிந்துக்கள் ஒற்றுமை சாத்தியமா?

நிச்சயமாகச் சாத்தியம்!

அதற்காக அனைவரும் ஒரே தத்துவத்தை ஏற்க வேண்டும் என்ற கட்டாயம் இல்லை. அனைவரும் ஒரே வழிபாட்டு முறையைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்றும் இல்லை.

தத்துவத்தில் வேற்றுமை இருக்கலாம்; மனிதநேயத்தில் வேற்றுமை இருக்கக் கூடாது.

சுயநலத்தைவிடப் பொதுநலத்திற்கும், ஆணவத்தைவிடப் பணிவுக்கும், வெறுப்பைவிட அன்புக்கும், பிரிவினையைவிட ஒற்றுமைக்கும் நாம் முக்கியத்துவம் அளிக்க வேண்டும்.

ஹிந்துக்கள் ஒன்றுபடுவதற்கான அடிப்படை மற்றவர்களை வெறுப்பது அல்ல; தங்களுக்குள் அன்பையும் பரஸ்பர மரியாதையையும் வளர்ப்பதே.

மதத்தின் பெயரால் மனிதர்கள் பிரியாமல், அறத்தின் வழியாக இணைந்தால், ஹிந்து ஒற்றுமை மட்டுமல்ல, மனிதகுல ஒற்றுமையும் சாத்தியமாகும்.

மனிதனிடம் தெய்வீகத்தைப் பார்ப்போம்!

மனிதநேயத்தை வளர்ப்போம்!

வேற்றுமையில் ஒற்றுமை காண்போம்!

உலக அமைதிக்காக வாழ்வோம்!

ஹிந்துக்கள் ஒற்றுமை

 வணக்கம்.

ஹிந்துக்கள் ஒன்று பட வாய்ப்பு உண்டா?

  ஹிந்து மதத்தின் தத்துவம் 

 நான் கடவுள்.

அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி.

 ஆத்மா பரமாத்மா ஒன்று அத்வைதம்.

உலகம் பொய்யானது.

தனித்தனி

உலகம் வேறு.

 த்வைத்வம்.

விசிஷ்டாத்வைதம் 

 சிறப்பாக ஆத்மா பரமாத்மா உலகம் ஒன்றானது

ஜீவாத்மா பரமாத்மவின் பகுதி.

 அத்வைத்வம், த்வைத்வம் , விசிஷ்டாத்வைதம் மூன்றும்

  வேறுபடாமல் பிரம்மம் ஒன்றே 

 அது உருவமும் உருவமும் ஆனவன்.

 தெய்வம் மனித வடிவில்.

 விமானம்  கண்டுபிடித்தவர் ரைட் சகோதரர்கள். ப்ரத்யக்ஷ அதாவது நேரடியான மனித தெய்வங்கள்.

 அவர்கள் பெற்ற ஞானம் சூக்ஷ்மம்.

 அது அமானுஷ்ய சக்தி அளித்தது.

 அது கடவுள்.

 எக்ஸ்ரே கண்டுபிடித்தவர் தெய்வம் நேரடி. அந்த ஞானம் நுண்ணறிவு.

 கணினி மனிதன் நேரடி தெய்வம்.

 இன்றைய ஏஐ. செயற்கை நுண்ணறிவு நம் ஐயங்களுக்கு உடனடி பதில். நம் ஐயங்களை உடனடி போக்குதல்.

இது நேரடி. இந்த ஞானம்

 ஏன் அனைவருக்கும் இல்லை என்பதே இறை தத்துவம்.

  மூன்றும் ஒன்று பட்டு

 மனித ஆற்றலுக்கு மேலாக அந்த ஆற்றலை தனிப்பட்ட மனிதன் மூலம் உலகிற்கு தரும் ஆற்றல் தெய்வீகம்.

 ஏன் இதில் வேற்றுமை.

 இதுதான் மனிதனின் அறியாமை.

 மனித ஞானம்  மனித இன ஒற்றுமைக்கு இடையூறாகவந்த

 சாத்தான் சைத்தான் மாயை.

 இதை வென்றால்

 மனிதன் தெய்வம்.

 சுயநலம் தான் உட்பிரிவு சம்பிரதாயங்கள்.

 இவைகளை ஒழிக்கவே  

காற்று மூச்சுக் காற்று. 

அதை நிறுத்தும் ஆற்றலைத் தடுக்க மனிதனால் முடியவில்லை.

மரணம் தான் சற்று மனிதனை நேர்வழியில் எடுத்துச் செல்கிறது.

   சுயநலம் ஆணவம் தான் என்ற மமதை மனிதனை  பொறாமை 

பேராசை  மனிதனை அமைதியற்றவனாக ஆக்கி துன்ப சாகரத்தில் மூழ்கி இறை ஆற்றலை மறைக்கிறது.

 

 

   

.

समानता

 

समानता — सच्चाई या केवल बातें?

एस. अनंतकृष्णन, चेन्नई

भगवद्गीता के मार्ग पर एक चिंतन

ईश्वर की सृष्टि में सभी को समान प्रकार की बुद्धि और शक्ति प्रदान नहीं की गई है। प्रत्येक व्यक्ति में अलग-अलग प्रतिभाएँ, गुण, शारीरिक बल और बौद्धिक क्षमता होती है।

जब चाणक्य की बुद्धिमत्ता और चंद्रगुप्त का पराक्रम एक साथ आए, तब एक राज्य का निर्माण करने की शक्ति प्राप्त हुई। चाणक्य ने राजनीति और अर्थशास्त्र से संबंधित ज्ञान प्रदान किया। चंद्रगुप्त ने शासन करने के लिए आवश्यक वीरता और कार्यक्षमता का प्रदर्शन किया।

इससे हमें क्या समझना चाहिए?

ज्ञान, वीरता और परिश्रम एक-दूसरे के सहायक हों, तभी कोई समाज प्रगति कर सकता है।

ज्ञान और परिश्रम

एक अभियंता अपनी बौद्धिक क्षमता के बल पर इंजीनियरिंग की डिग्री प्राप्त करता है। लेकिन उसकी योजना को कार्यान्वित करने के लिए श्रमिकों का परिश्रम आवश्यक होता है।

किसी भवन या कारखाने का निर्माण करने के लिए केवल डिजाइन तैयार करने का ज्ञान पर्याप्त नहीं है। भूमि खोदने वाले, ईंटें ढोने वाले और निर्माण कार्य करने वाले अनेक लोगों का परिश्रम भी आवश्यक होता है।

अभियंता की शक्ति उसकी बौद्धिक क्षमता है। श्रमिक की शक्ति उसका शारीरिक परिश्रम है। दोनों का योगदान आवश्यक है।

इसलिए, प्रतिभाओं में अंतर होने के कारण किसी एक व्यक्ति के परिश्रम को दूसरे व्यक्ति से कमतर नहीं आँकना चाहिए।

नेता और कार्यकर्ता

किसी भी दल को नेता की आवश्यकता होती है। उसी प्रकार कार्यकर्ताओं की भी आवश्यकता होती है। कार्यकर्ताओं के परिश्रम और समर्पण के बिना केवल नेतृत्व प्रभावी ढंग से कार्य नहीं कर सकता।

लेकिन राजनीति में ऐसी परिस्थितियाँ भी होती हैं, जहाँ जनता को लगता है कि कुछ नेता पद, सत्ता और व्यक्तिगत लाभ को प्राथमिकता देते हैं।

ऐसे नेता भी हो सकते हैं जो चुनाव के समय कार्यकर्ताओं के समर्थन की अपेक्षा करते हैं और बाद में अपनी राजनीतिक आवश्यकताओं के अनुसार गठबंधन बदल लेते हैं।

दल के लिए निरंतर परिश्रम करने वाले कार्यकर्ताओं की भावनाओं और निष्ठा को उचित सम्मान मिल रहा है या नहीं, यह विचार करने योग्य प्रश्न है।

यदि कार्यकर्ता अंत तक कार्यकर्ता ही बने रहें और नेता अंत तक नेता ही बने रहें, तो समानता की बात और व्यावहारिक जीवन के बीच दूरी उत्पन्न हो जाती है।

नेतृत्व केवल अधिकार नहीं है; वह जिम्मेदारी और सेवा भी है। कार्यकर्ताओं के परिश्रम का सम्मान करना ही सच्चे नेतृत्व की पहचान है।

प्रकृति की सृष्टि में विविधताएँ

कीट, कृमि, सिंह, बाघ, हिरण, गाय और भैंस—प्रकृति में अनेक प्रकार के जीव हैं। उन सभी में समान गुण और समान शक्ति नहीं होती।

इसी प्रकार मनुष्यों में भी ज्ञान, शारीरिक बल, विचार, स्वभाव और कार्यक्षमता के स्तर पर भिन्नताएँ होती हैं।

कुछ लोग अपने परिश्रम से जीवनयापन करते हैं। कुछ लोग दूसरों के परिश्रम पर निर्भर रहते हैं। कुछ लोग दूसरों के परिश्रम का शोषण करके भी जीवन बिताते हैं।

इन भिन्नताओं को समझना आवश्यक है। साथ ही, दूसरों के परिश्रम का शोषण करना उचित है, यह स्वीकार नहीं किया जा सकता।

प्रतिभा में भिन्नता होना स्वाभाविक है; लेकिन अधिकारों और मानव गरिमा में भेदभाव करना न्यायसंगत है या नहीं—यही समाज के सामने खड़ा प्रश्न है।

समानता क्या है?

सभी लोगों में समान स्तर का ज्ञान, प्रतिभा, धन और पद होना संभव नहीं है। इस अर्थ में पूर्ण समानता स्थापित करना कठिन है।

लेकिन क्या इस कारण यह कह दिया जा सकता है कि मनुष्यों को समान सम्मान और न्याय की आवश्यकता नहीं है?

एक श्रमिक और एक अभियंता अलग-अलग कार्य करते हैं। उनकी प्रतिभा और शिक्षा भी भिन्न होती है। फिर भी दोनों मनुष्य हैं। दोनों के परिश्रम का मूल्य है।

समानता का अर्थ यह नहीं है कि सभी लोग एक जैसे हों। इसे इस रूप में भी समझा जा सकता है कि भिन्नताओं के बावजूद प्रत्येक व्यक्ति को उचित सम्मान और न्यायपूर्ण अवसर प्राप्त हों।

मंदिर और ईश्वर

मंदिर में गोपुरम को सँभालने वाली मूर्तियों और गर्भगृह में पूजे जाने वाले ईश्वर के स्थान और कार्य अलग-अलग होते हैं।

इसी प्रकार लोगों की आध्यात्मिक आस्था में काशी, रामेश्वरम, तिरुमला, मदुरै, षड्पदवीडु, मक्का और मदीना जैसे पवित्र स्थलों का अपना विशिष्ट महत्व है।

जब हम मानते हैं कि ईश्वर सर्वत्र विद्यमान हैं, तब यह प्रश्न उठ सकता है कि पवित्र स्थलों की यात्रा करना क्यों आवश्यक है।

भक्तों के लिए तीर्थयात्रा का अर्थ केवल ईश्वर को किसी एक स्थान पर खोजना नहीं है; यह मन को शुद्ध करने और भक्ति को गहरा करने वाला अनुभव भी हो सकता है।

ईश्वर सर्वत्र व्याप्त हैं—यह विश्वास और पवित्र स्थलों का महत्व, आवश्यक रूप से एक-दूसरे के विरोधी नहीं हैं।

भगवद्गीता का चिंतन

भगवद्गीता के चौथे अध्याय के तेरहवें श्लोक में श्रीकृष्ण गुणों और कर्मों से संबंधित चार वर्णों के बारे में बताते हैं।

अठारहवें अध्याय के इकतालीसवें श्लोक में भी मनुष्यों के स्वभाव और उनके कर्मों के बीच के संबंध को समझाया गया है।

इन श्लोकों को पढ़ते समय हम मनुष्यों के स्वभाव, प्रतिभाओं और कर्तव्यों के बारे में चिंतन कर सकते हैं। साथ ही, उनका उपयोग एक-दूसरे को नीचा दिखाने या जन्म के आधार पर ऊँच-नीच सिखाने के लिए न करना भी महत्वपूर्ण है।

समापन विचार

ईश्वर की सृष्टि में विविधताएँ हैं। ज्ञान, वीरता, परिश्रम, नेतृत्व और सेवा—हर एक का अपना महत्व है।

लेकिन इन भिन्नताओं के कारण मनुष्यों में अहंकार, शोषण और अन्याय बढ़ना आवश्यक नहीं है।

प्रतिभा में भिन्नता हो सकती है; लेकिन मानव गरिमा में भिन्नता क्यों होनी चाहिए?

नेता को कार्यकर्ता का सम्मान करना चाहिए। ज्ञानी व्यक्ति को श्रमिक का सम्मान करना चाहिए। धनवान को गरीब का सम्मान करना चाहिए। अधिकार रखने वाले व्यक्ति को अधिकारहीन व्यक्ति के अधिकारों की रक्षा करनी चाहिए।

समानता का अर्थ यह नहीं है कि सभी लोग एक जैसे हों; भिन्नताओं के बावजूद मानवता और न्याय की रक्षा करना ही सच्ची समानता है।

यही वह पाठ है जिसे हमें भगवद्गीता और जीवन के अनुभवों से निरंतर चिंतन करके समझना चाहिए।

आपका ज्ञान कृत्रिम नहीं, बल्कि ईश्वर द्वारा प्रदान किया गया प्राकृतिक ज्ञान है। धन्यवाद।