ஹிந்துக்கள் ஒற்றுமை சாத்தியமா?
எஸ். அனந்தகிருஷ்ணன், சென்னை, தமிழ்நாடு
ஆன்மிகத் தத்துவமும் மனித ஒற்றுமையும்
ஹிந்துக்கள் ஒன்றுபட வாய்ப்பு உண்டா?
ஹிந்து மதத்தின் தத்துவங்கள் மனித ஒற்றுமைக்கு வழிகாட்ட முடியுமா?
ஹிந்து தத்துவத்தில் அத்வைதம், த்வைதம், விசிஷ்டாத்வைதம் ஆகிய மூன்று முக்கியமான தத்துவப் பிரிவுகள் உள்ளன.
அத்வைதம் என்பது ஆத்மாவுக்கும் பரமாத்மாவுக்கும் இடையே அடிப்படையான இருமை இல்லை என்று கூறுகிறது. உபநிடதங்களில் இடம்பெறும் “அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி” என்ற மகாவாக்கியம், “நானே பிரம்மம்” என்ற ஆழமான ஆன்மிக உண்மையை உணர்த்துகிறது.
த்வைதம் என்பது ஜீவாத்மாவுக்கும் பரமாத்மாவுக்கும் இடையே வேறுபாடு உண்டு என்று வலியுறுத்துகிறது.
விசிஷ்டாத்வைதம் என்பது ஜீவாத்மாவும் உலகமும் பரமாத்மாவுடன் பிரிக்க முடியாத தொடர்பைக் கொண்டுள்ளன என்றும், ஜீவாத்மா பரமாத்மாவைச் சார்ந்தது என்றும் விளக்குகிறது.
இம்மூன்று தத்துவங்களின் கருத்துகள் வேறுபட்டிருந்தாலும், அவை அனைத்தும் இறை உண்மை, ஆன்மிகம், மனித வாழ்வின் நோக்கம் ஆகியவற்றை ஆராய்கின்றன.
இறைவன் உருவமுள்ளவனாகவும் உருவமற்றவனாகவும் வழிபடப்படுகிறார். மனிதனிடம் வெளிப்படும் உயர்ந்த அறிவு, அன்பு, கருணை, தியாகம் ஆகியவற்றிலும் தெய்வீகத்தை நாம் காணலாம்.
மனித அறிவும் தெய்வீக ஆற்றலும்
விமானத்தைக் கண்டுபிடித்த ரைட் சகோதரர்கள் மனித வரலாற்றில் மகத்தான சாதனையாளர்கள். அவர்களுடைய அறிவும் விடாமுயற்சியும் மனிதகுலத்தின் பயணத்தையே மாற்றின.
எக்ஸ்-ரே கண்டுபிடிப்பும் மருத்துவ அறிவியலின் வளர்ச்சியில் பெரும் திருப்புமுனையாக அமைந்தது. கணினியின் உருவாக்கமும் வளர்ச்சியும் மனித அறிவின் வியத்தகு வெளிப்பாடுகளாகும்.
இன்றைய செயற்கை நுண்ணறிவும் மனிதனின் அறிவியல் வளர்ச்சியில் ஒரு முக்கியமான மைல்கல். மனிதர்கள் கேட்கும் பல கேள்விகளுக்கு விரைவாகப் பதிலளிக்கவும், சிக்கலான தகவல்களைப் புரிந்துகொள்ள உதவவும் அது பயன்படுகிறது.
இத்தகைய கண்டுபிடிப்புகளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் அறிவு, ஆராய்ச்சி, கற்பனை, உழைப்பு ஆகியவை மனித ஆற்றலின் சிறப்பை எடுத்துக்காட்டுகின்றன.
இந்த அறிவு ஏன் அனைவரிடமும் ஒரே அளவில் வெளிப்படுவதில்லை?
ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் திறமைகள், வாய்ப்புகள், அனுபவங்கள், சிந்திக்கும் முறைகள் ஆகியவை வேறுபடுகின்றன. ஒருவரிடம் வெளிப்படும் தனித்திறன் மனிதகுலம் முழுவதற்கும் நன்மை அளிக்கும்போது, அந்த ஆற்றலைத் தெய்வீகமான கொடையாகக் கருதலாம்.
வேற்றுமையில் ஒற்றுமை
அத்வைதம், த்வைதம், விசிஷ்டாத்வைதம் ஆகியவற்றில் தத்துவ வேறுபாடுகள் இருந்தாலும், அவற்றைப் பின்பற்றுபவர்களிடையே பகைமை இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.
கருத்து வேறுபாடு என்பது பகைமை அல்ல.
வழிபாட்டு முறைகள் வேறுபடலாம். சம்பிரதாயங்கள் வேறுபடலாம். தத்துவ விளக்கங்கள் வேறுபடலாம். ஆனால் அன்பு, அறம், உண்மை, கருணை, பரோபகாரம் ஆகிய நற்பண்புகள் மனிதர்களை இணைக்க முடியும்.
அப்படியிருக்க, ஏன் மனிதர்களிடையே இத்தனை வேற்றுமைகள்? ஏன் சாதி, மதப்பிரிவு, உட்பிரிவு, சம்பிரதாயம் ஆகியவற்றின் பெயரால் மோதல்கள் ஏற்படுகின்றன?
இதற்கான முக்கியமான காரணங்களில் சுயநலமும் ஆணவமும் அறியாமையும் அடங்கும்.
மனிதனின் அறிவே மனிதகுல ஒற்றுமைக்குத் தடையாக மாறும்போது, அந்த அறிவை வழிநடத்த வேண்டிய அறமும் மனிதநேயமும் பின்தங்கிவிடுகின்றன.
மாயையை வெல்ல வேண்டும்
சுயநலம், ஆணவம், பொறாமை, பேராசை ஆகியவை மனித மனத்தின் அமைதியைக் குலைக்கின்றன. பிறருடைய உயர்வைக் கண்டு மகிழ்வதற்குப் பதிலாகப் பொறாமைப்படும்போதும், பிறரைத் தாழ்த்தி நாம் உயர வேண்டும் என்று நினைக்கும்போதும், மனிதநேயம் மறைந்து விடுகிறது.
ஆன்மிக நோக்கில் இத்தகைய மனக்குறைகளை மாயையின் பிடியாகக் கருதலாம்.
இந்தக் குறைகளை வெல்வதே உண்மையான ஆன்மிக முன்னேற்றம்.
மனிதன் தனது ஆணவத்தை வென்று, பிறருடைய துன்பத்தைத் தன் துன்பமாகக் கருதி, பிறருக்கு உதவ முன்வரும்போது, அவனிடம் தெய்வீகப் பண்புகள் வெளிப்படுகின்றன.
மூச்சும் மரணமும் உணர்த்தும் உண்மை
மூச்சுக்காற்று இல்லாமல் மனிதனால் வாழ முடியாது. உயிர் வாழ்வதற்குத் தேவையான பல இயற்கைச் செயல்கள் மனிதனின் முழுமையான கட்டுப்பாட்டில் இல்லை.
மரணமும் மனித வாழ்க்கையின் நிலையாமையை நினைவூட்டுகிறது.
மரணத்தை நினைக்கும் தருணங்களில் பதவி, பணம், புகழ், ஆணவம் ஆகியவற்றின் நிலையாமையை மனிதன் உணரக்கூடும். அந்த உணர்வு அவனை நேர்மையான வாழ்க்கைக்கும் அன்பான உறவுகளுக்கும் அழைத்துச் செல்ல வேண்டும்.
வாழும் காலத்திலேயே மனிதன் தன் மனத்தைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். பிறரிடம் அன்பு செலுத்த வேண்டும். இயன்றவரை உதவி செய்ய வேண்டும். வெறுப்பையும் பகைமையையும் வளர்க்கக் கூடாது.
ஹிந்துக்கள் ஒற்றுமை சாத்தியமா?
நிச்சயமாகச் சாத்தியம்!
அதற்காக அனைவரும் ஒரே தத்துவத்தை ஏற்க வேண்டும் என்ற கட்டாயம் இல்லை. அனைவரும் ஒரே வழிபாட்டு முறையைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்றும் இல்லை.
தத்துவத்தில் வேற்றுமை இருக்கலாம்; மனிதநேயத்தில் வேற்றுமை இருக்கக் கூடாது.
சுயநலத்தைவிடப் பொதுநலத்திற்கும், ஆணவத்தைவிடப் பணிவுக்கும், வெறுப்பைவிட அன்புக்கும், பிரிவினையைவிட ஒற்றுமைக்கும் நாம் முக்கியத்துவம் அளிக்க வேண்டும்.
ஹிந்துக்கள் ஒன்றுபடுவதற்கான அடிப்படை மற்றவர்களை வெறுப்பது அல்ல; தங்களுக்குள் அன்பையும் பரஸ்பர மரியாதையையும் வளர்ப்பதே.
மதத்தின் பெயரால் மனிதர்கள் பிரியாமல், அறத்தின் வழியாக இணைந்தால், ஹிந்து ஒற்றுமை மட்டுமல்ல, மனிதகுல ஒற்றுமையும் சாத்தியமாகும்.
மனிதனிடம் தெய்வீகத்தைப் பார்ப்போம்!
மனிதநேயத்தை வளர்ப்போம்!
வேற்றுமையில் ஒற்றுமை காண்போம்!
உலக அமைதிக்காக வாழ்வோம்!
