உள்ளம் உலகியலுக்கே தரும் முதலிடம்.-அவனியில்
உள்ள தெல்லாம் உண்மையல்ல---அதில்
உள்ளப்போராட்டம் ,உள்சுழல் ,வெளிசுழல்
சுழலில் சுழன்று சூக்ஷமம் மறந்து --சுகம்
சுற்றமும் நட்பும் என்றே உழன்று மெய்
மறந்து முறை மறந்து காலம் மறந்து
காலன் வரும் நேரத்தில் கண் கலங்கி என்ன பயன் ?
அசாஸ்வத உலகை சாஸ்வதம் என நினைத்து
அசாத்ய சாதனைகள் பல புரிய
அன்றாடம் உழைத்து அலுத்து அலைந்து
அவனை சிவனை உலகநாதனை மறந்து ,
ஆஸ்திகள் சேர்த்து ஓய்ந்த காலம் ,
உற்றார் -சுற்றத்தார் வெறுக்கும் நேரம்
உலகநாதனை உள்ளத்தில் அமர்த்தி என்ன பயன்?
ஊரார் போற்றும் வினைகள் பல செய்தாலும்
உலகம் போற்றும் உத்தமர் ஆனாலும் ,
உலகை விட்டு உயிர் பிரியும் காலம் வரும்,-அதனால்
வேதங்களும் ஆன்மீகப் பெரியோரும்
மதங்களும் இறையாளர்களும் கூறும் அறிவுரை:-
மன்னில் இருக்கும் மனிதர்கள் மற்றவை படைக்கும்
பகவானை அறியுங்கள் ;
பகவானை பிரார்த்தனைசெய்யுங்கள்,
பாரினில் அமைதி ,மனநிறைவு ,இன்னலின்றி
மன உறுதி வாழ்க்கை -இதெல்லாம்
இறைப்பற்று ,தியானம் ஒன்றே.
இதை மீண்டும் மீண்டும் சொல்வதே
இன்றைய இளம் தலைமுறைக்கு உகந்ததென்றே
இறை அருளார் கூறும் அறவுரை.
