மனைவி இழந்த நிலை

 தாங்கள் கூறிய கருத்தில் தனிமை, பற்றின்மை, தியானம், வினைப்பயன் ஆகியவை ஆழமான ஆன்மிகச் சிந்தனைகளாக உள்ளன. ஆனால் “மனைவியை இழந்தவர் நிச்சயமாக சந்நியாச நிலைக்குச் செல்ல வேண்டும்” என்று பொதுவாகக் கூறுவதைவிட, சனாதன தர்மத்தின் பார்வையில் ஒருவருக்கு இது ஒரு ஆன்மிக வாய்ப்பாக அமையலாம் என்று எழுதுவது பொருத்தமாக இருக்கும்.

தங்கள் கருத்தைச் செம்மைப்படுத்தி ஒரு கவிதைநடைப் படைப்பாக:

Writing

இன்றைய சவால்

மனைவியை இழந்தவரின் நிலை

மனைவியை இழந்தவரின் வாழ்க்கை

பல நேரங்களில்

ஏகாந்தத்தை நோக்கிச் செல்கிறது.

ருசி அறிந்து,

நேரம் அறிந்து,

மனநிலை அறிந்து

உணவு அளித்தவள் இல்லாதபோது,

அவள் இல்லாமையின் வெற்றிடம்

ஆழமாக உணரப்படுகிறது.

சனாதன தர்மத்தின் பார்வையில்,

வாழ்க்கையின் ஒரு கட்டத்தில்

பற்றுகளைத் துறந்து,

உலகியல் ஆசைகளை விடுத்து,

இறைச் சிந்தனையை நோக்கிச் செல்வது

சந்நியாச மனநிலையாகும்.

பசிக்கும் போது உணவு;

பின்னர் சிறிது நடைப்பயிற்சி;

அமைதியான நேரத்தில் தியானம்—

இவ்வாறு வாழ்க்கையை

எளிமைப்படுத்திக் கொள்ளலாம்.

தனிமை என்பது

எப்போதும் தண்டனை அல்ல;

சில நேரங்களில்

அது தன்னை அறியும் வாய்ப்பு.

உலகியல் பற்றுகள் குறைய,

மனம் இறைவனை நோக்கித் திரும்ப வேண்டும்.

வள்ளலார் இராமலிங்க அடிகள்

வேண்டிய அந்த அரிய மனநிலைபோல்—

“ஒருமையுடன் நினது திருமலரடி நினைக்கின்ற

மனம் வேண்டும்.”

அவள் இல்லாத வாழ்க்கையில்

அவள் அளித்த அன்பின் நினைவுகளுடன்,

அவள் விட்டுச் சென்ற வெற்றிடத்துடன்,

இறைவனை நினைத்தபடி வாழ்வதும்

ஒரு தவமே.

தனிமை—

தியானத்திற்கு வழியாகலாம்.

தியானம்—

மன அமைதிக்கு வழியாகலாம்.

பற்றற்ற நிலை—

ஆன்மிகப் பயணத்திற்கு வழியாகலாம்.

இவை அனைத்தும்

வாழ்க்கையின் வினைப்பயனை

ஏற்றுக்கொண்டு செல்லும்

ஒரு ஆன்மிகப் பாதையாக அமையலாம்.

தங்கள் “மனைவி இல்லாத நிலையில் கிடைப்பது உண்ண வேண்டும்; தியானம் தான்; ஒரே வழி; வினைப்பயன்” என்ற கருத்தை நான் மென்மையாகவும், ஆன்மிக ஆழத்துடனும் வடிவமைத்துள்ளேன்.