ராமசரித மானசம் --அயோத்தியா காண்டம் -பக்கம் -பதினெட்டு.

ராமசரித மானசம் --அயோத்தியா காண்டம் -

           பக்கம் -பதினெட்டு.

நகரக் குலப்பெண்கள்   கைகேயிக்கு  அறிவுரை வழங்கினர்.

குலப்பெண்கள் கூறிய  அறிவுரை,
  இனிமைதரக்கூடியது.நன்மை தரக்கூடியது.
ஆனால் கொடிய மனம் படைத்த கூனியின் போதனைகள்
கைகேயியை   செவிடாக்கிவிட்டது.

  துளசி தாசர்   சொல்கிறார் --
சூரியன்  இன்றி   பகல் சோபிக்காது.
உயிரின்றி உடலால்  பயனில்லை.
நிலவின்றி இரவு  சோபிக்காது.
அவ்வாறே  ராமரின்றி   அயோத்யா  கலை  
இழந்துவிடும்.
அடி பெண்ணே! நீ இதயத்தில்
 இதை எண்ணி பார்த்தால்  சரி.

கைகேயி   எந்த   பதிலும்  பேசவில்லை.
அவள்  சஹிக்கமுடியாத
 கோபத்தின்  காரணமாக ,
தன் நிலை  மறந்து   நடந்துகொண்டாள்.
அவளுடைய  பார்வை  பசியான  புலி  மான்களைப்
பார்த்துக் கொண்டிருப்பது  போல் பயங்கரமாக இருந்தது.
அப்பொழுது   தோழிகள்    தீர்க்க  முடியாத  நோய் வந்துவிட்டது எனக் கருதி  விட்டுவிட்டு சென்றுவிட்டனர்.
எல்லோரும்  அவளை முட்டாள், துரதிருஷ்டசாலி  என்று
சொல்லிக்கொண்டே சென்று விட்டனர்.
ஆட்சி  செய்யும் கைகேயியை
தெய்வம் பாழ் படுத்திவிட்டது.
இவள் செய்த இரக்கமற்ற செயலை வேறு யாரும்
செய்யமாட்டார்கள்.
நகரத்தின்  எல்லா    ஆண்களும்  பெண்களும்  அந்த  தீய  நடத்தை யுள்ள  கைகேயியை கோடிக்கணக்கான தகாத
வார்த்தைகளால்  திட்டி    புலம்பிக்கொண்டிருந்தனர்.
மக்கள் மனது பயங்கர வருத்தத்தால் எரிந்து கொண்டிருந்தது.  
ராமரின்றி  வாழும்   நம்பிக்கையே  இல்லை
என்று அனைவரும்      பெரு மூச்சு விட்டு சொல்லிக்கொண்டிருந்தனர்.
மிகப்பெரிய பிரிவு   ஏற்படும்  போது
 நீர்வாழ் பிராணிகள் தண்ணீர் வறண்ட நிலையில்  
துடிப்பதுபோல்   மக்கள்  வேதனையில்  துடித்துக் கொண்டிருந்தனர்.

ஸ்ரீ ராமச்சந்திரர்  அன்னை கௌசல்யாவிடம்  சென்றார்.
அவர்   முகம்    மிகவும்  மகிழ்ச்சியாக  இருந்தது.
மனதில் பல மடங்கு    உற்சாகம்  இருந்தது.
அவர் மனதில்  கவலை  இல்லை.
கைகேயி அன்னையின்    கட்டளை,
அப்பாவின் மௌனமான   சம்மதம்,
ராமரின் கவலை போய்விட்டது.

இப்பொழுது  ராமரின்  மனம்  புதியதாக  பிடித்த
யானையைப்  போன்றும் ,     பட்டாபிஷேகம்
அந்த யானையைக் கட்டும் முள்  சங்கிலி
 போன்றும்  இருந்தது.
காட்டிற்குச்  செல்ல வேண்டும்  என்பதைக் கேட்டு
தன்னை கட்டிலிருந்து விடுபட்டதாக  எண்ணி  ஆனந்தம்
அதிகரித்துவிட்டது.
  ரகுகுல திலகர்     ராமர்  இரு    கைகளையும்  கூப்பி
 ஆனந்தமாக அம்மாவின் சரணங்களில்     தலை
வைத்து    வணங்கினார். அம்மா அவருக்கு  ஆசிகள்  வழங்கினார் .  அன்புடன் ஆலிங்கனம் செய்தார்.
அவருக்கு  நகைகளும்  துணிகளும்  கொடுத்தார்.
அன்னை மீண்டும்  மீண்டும் ராமருக்கு முத்தமழை பொழிந்தார்.    கண்களில்  அன்புக் கண்ணீர் ஆனந்தக்கண்ணீராக  பெருக்கெடுத்தது.
அங்கம்ழுவதும் ஆனந்தமாக   இருந்தது.
அவரின்    அதீத  அன்பு     அழகான   ஸ்தனங்களில்
பால் ஊறி  ஓடத் தொடங்கியது.
அவருடைய  மகிழ்ச்சி    ஏழைக்கு குபேரன்  பதவி
கிடைத்தது போல்  இருந்தது.

ராமசரித மானஸ் --அயோத்யகாண்டம்--பக்க -பதினேழு .

ராமசரித மானஸ் --அயோத்யகாண்டம்--பக்கம் -பதினேழு .

               நெருப்பு அனைத்தையும் எரித்து விடும்.
   சமுத்திரத்தில் அனைத்தும்    சேர்ந்து  கலந்துவிடும்.
 அபலை    என்ற  பெண் பலத்தில்  குறைந்தவள்  இல்லை. பெண்ணினம் அனைத்தையும்  செய்ய முடியும்.
   உலகில்   எமன்  ஒருவரையும் விட மாட்டான் .
அப்படியே   தான்      பெண்ணினம்  பலம்   வாய்ந்தது.

    பகவான்   எப்படிப்பட்ட     நல்ல  செய்தி சொல்லி ,
  இப்படி  ஒரு  கெட்ட   செய்தி  சொல்லியிருக்கிறார்.    எதைக்காட்டி ,எதைக் காட்ட  விரும்புகிறார்.
ஒருவன் சொல்கிறார்  ---"அரசன்,     கெட்ட  கைகேயிக்கு  சிந்தித்து   வரம்  தரவில்லை .
 அரசன் செய்தது   சரி இல்லை."

  கைகேயியின்  பிடிவாதத்தை   ஏற்று    அரசர்
  தானே எல்லா துன்பங்களுக்கும்  ஆளாகிவிட்டார்.  மனைவியின் கட்டுப்பாட்டில் , அன்பில் ,
   அறிவையும் குணத்தையும் இழந்து  விட்டார்.
 ஆனால்  அரச  மரியாதை  அறிந்தவர்கள்  அறம் அறிந்தவர்கள்  அரசனைக் குறைகூறவில்லை.
அவர்கள்   சிபி, ததிசி , ஹரிஷ்ச்சந்திரன்  போன்றோரின்
கதைகளைக் கூறி   வம்சத்தின் சிறப்பை   வர்ணித்தனர்.
சிலர் பரதனின்  கோரிக்கையால் தான் இப்படி என்றனர்.
சிலர் வருத்தத்தால்  எதுவும்  பேசவில்லை.
சிலர் வியப்பில் காதுகளைப் பொத்திக்கொண்டு
  இந்த  செய்தி  பொய்  என்றனர்.
 இப்படி சொன்னால் உன் புண்ணியம் போய்  பாவம்  வந்துவிடும் என்றனர்.
பரதனுக்கு  தன் உயிரைவிட  ராமர்  அன்பானவர்.
நிலவு  தன்  குளிர்ச்சியை விட்டு விட்டு
  நெருப்பைக் கக்கினாலும்    கக்கலாம்.
 அமிர்தம் விஷம் போல் மாறலாம் .
ஆனால்  பரதன்  கனவிலும் ஸ்ரீ ராமருக்கு
எதிராக எதுவும்  செய்யமாட்டார்.

 அங்கு சிலர் கடவுளை  குறை கூறிக்கொண்டிருந்தனர். கடவுள்   அமிர்தத்தைக்  காட்டி ,விஷத்தைக் கொடுத்துவிட்டார்.   நகரம்  முழுவதும் குழப்பம்   ஏற்பட்டது.
எல்லோரும்  கவலையில் மூழ்கினர்.
 மனதில்   சகிக்க முடியாத எரிச்சல் ஏற்பட்டது.
ஆனந்தமும் உற்சாகும் போய்விட்டது.
  அந்தணர்களின்  மனைவிகள், குலப் பெண்களில்  வயதானவர்கள் , கைகேயிக்குப்
   பிரிய மான  வர்கள் ,அவளின் குணத்தைப் புகழ்ந்து கற்பிக்கத்  தொடங்கினர்.
 ஆனால் கைகேயிக்கு அவர்கள் சொல்வது
  அம்புகள்  தைப்பது  போல் இருந்தன.
அவர்கள்   அவளிடம் உனக்கு பரதனைவிட  ராமர் மீதுதானே
அன்பு அதிகம். உலகத்திற்கே இதெல்லாம்  தெரியும். . ஸ்ரீ ராமர்  மீது     உனக்கு  இயற்கையான அன்பு உண்டு . இப்பொழுது   அவர்     செய்த  குற்றம் என்ன?
எப்பொழுதுமே    உனக்கு   சக்களத்தி
  பொறாமை  இருந்ததில்லையே.
 நாடு  முழுவதுமே    உன் அன்பும் நம்பிக்கையும்  தெரிந்திருக்கிறது .
கௌசல்யா     உனக்கு  செய்த  கொடுமை என்ன ?
எதனால் நகரம்     முழுவதும்  இடியை   விழ வைத்தாய் ?

  சீதை  தன்  கணவனை   விட்டுவிடுவாளா ?
லக்ஷ்மணன் ராமனைப் பிரிந்து  
 இந்த அரண்மனையில்  இருக்க முடியுமா ?
பரதன்   ராமரின்றி      அயோத்தியா   நகரை   ஆளமுடியுமா ?  ராமரின்றி  ராஜா உயிருடன் இருப்பாரா?
சீதை   இங்கு இருக்கமாட்டார்.
 லக்ஷ்மணன் இருக்கமாட்டான்.
பரதன்  ஆட்சி செய்யமாட்டான்.
இதெல்லாம் எண்ணிப்பார்த்து  
 கோபத்தை விட்டுவிடு.

சோகமும்  களங்கமும்  உள்ளவளாக   ஆகிவிடாதே.
பரதனுக்கு  கட்டாயமாக இளவரசர் பதவி   கொடுத்து    விடு.
ஆனால் ராமரை காட்டிற்கு அனுப்பிவிடாதே. அவருக்கு  காட்டில்  வேலை  என்ன ? ராமருக்கு  நாடாளும்    ஆசை  இல்லை.
 ராமர்  அறத்தின் அச்சாக இருப்பவர்.
எந்தவித  பற்றும்   இல்லாதவர்.
ஆகையால்  ராமர் பரதனின்   ராஜ்ய
பரிபாலனத்திற்கு        இடையூறாக    இருக்கமாட்டார்.
இதற்கும்   உன்   மனம்  ஒப்பாவிட்டால் ,
 ராமனை  ராஜமஹலை   விட்டு  விட்டு
  குரு வீட்டில் இருக்கும்     வரத்தைக்   கேள்.
நாங்கள்   சொல்லும்படி  நடந்து   கொண்டால்
 உனக்கு  எதுவும்   தீங்கு   வராது.
  நீ   கிண்டலாகச்   சொல்லி  இருந்தால்
  வெளிப்படையாக சொல்லிவிடு.
ராமரைப்  போன்ற  மகன்
 கானகம்  செல்லும் யோக்யதை உள்ளவனா?
  இதைக்கேட்டு     மக்கள்  என்ன  சொல்லுவார்கள்.
   சீக்கிரம்   எழுந்திரு .    இந்த  சோகமும் களங்கமும்  போக்க    ஆவன  செய்.  குலத்தைக் காப்பாற்று.
ராமரை  காட்டுக்கு  அனுப்பும்  பிடிவாதத்தை   விட்டு   விடு.

ராமசரிதமானஸ் --அயோத்தியா காண்டம் --பக்கம் பதினாறு

ராமசரிதமானஸ் --அயோத்தியா காண்டம் --பக்கம் பதினாறு

   
ராமர் அப்பாவை   அன்பின்   கட்டுப்பாட்டில்
இருப்பதைப் பார்த்து ,கைகேயி மீண்டும் அப்பாவின் மனதை புண்படுத்தும் பேச்சுக்கள்  பேசக்கூடாது  என அறிந்து ,
தேச  ,கால  ,சந்தர்பத்திற்கு ஏற்றவாறு  எண்ணி   பணிவான சொல்லில்  சொன்னார் - அப்பா, நான் சொல்வதை அதிகப்பிரசிங்கித்தனம் என  எண்ண  வேண்டாம். நான் உசிதமில்லாமல் பேசுவதை    என்னை    பாலகன் என்று கருதி  மன்னித்துவிடுங்கள்.
இந்த சின்னஞ்சிறு   விஷயத்திற்காக  , இவ்வளவு வருத்தமா ?
இந்த விஷயத்தை     எனக்கு  முதலிலேயே  சொல்லவில்லை.
நீங்கள் இந்த நிலையில்  இருப்பதைப்  பார்த்து நான்   அம்மாவிடம்  கேட்டேன்.அவர் சொன்னதைக்  கேட்டு எனக்கு  மிகவும்  மகிழ்ச்சி. உள்ளம் மிகவும் குளிர்ந்து விட்டது.
அப்பா!  இந்த மங்களமான  நேரத்தில்  கவலையை விட்டுவிடுங்கள்.  மன மகிழ்ச்சியுடன் எனக்கு கட்டளை இடுங்கள்.  இதைக் கூறும்போதே  ராமரின் உடல் முழுவதும்  ஆனந்தமாக  இருந்தது. மகனின் நல்ல குணமும் நடத்தையும்  தந்தைக்கு மிகவும்  ஆனந்தம் தருபவை. தாய்-தந்தையை

உயிரைவிட அதிகமாக நேசிப்பவன்  நான்கு பலன் களுக்கும் உரியவன் . அறம் ,    பொருள் ,    இன்பம் , வீடு நான்குமே அவர்கள்  கைப்பிடியில் .

தந்தையே!   உங்களின்  கட்டளையை  கடைப்பிடித்து ,
இப்பிறவிப் பயனைப் பெற்று சீக்கிரம் நான்  சீக்கிரம் வந்துவிடுவேன், எனக்கு கானகம் செல்ல அனுமதி கொடுங்கள்.   நான் அம்மாவிடம் அனுமதி பெற்று வருகிறேன். பிறகு உங்கள் பாதங்களை வணங்கி
வனவாசம் செல்வேன்.
 ராமர் அங்கிருந்து சென்றுவிட்டார்.  அரசர் சோகத்தின் காரணமாக எந்த பதிலும் சொல்லவில்லை. அந்த மிகவும்
கசப்பான செய்தி , தேள்   கொட்டியதும்  உடல்  முழுவதும் விஷம்  பரவியதுபோல்   தேள் விஷம் உடல் முழுவதும் பரவுவது  போல்  நகரம் முழுவதும்  பரவியது.

  காட்டுத் தீயால்   கொடிகளும் மரங்களும் வாடியதுபோல்
ராமர்  கானகம் செல்லும் செய்தி கேட்டு நகரத்தில்  உள்ள  எல்லா  ஆண்களும்   பெண்களும்   கவலைப்பட்டனர்.
யார்   எங்கிருந்தாலும்   செய்தி கேட்டு அங்கேயே  தலையில் அடித்துக்கொண்டு அழத்தொடங்கினர். மிகவும் துன்பம் பரவியது. யாருக்குமே தைரியம் வரவில்லை.
எல்லோரின் முகமும் வாட்டமாக இருந்தது.
கண்களில் கண்ணீர் பெருக்கெடுத்தது. தாளாத்துயரில் மூழ்கினர்.  கருணை ரசத்தின்  அயோத்தியாவில் முரசு கொட்டி  இறங்கியதுபோல் தோன்றியது.

 எல்லாம் சரியாக நடக்கும் போது, கடவுள் அனைத்தையும்
கெடுத்துவிட்டார்.  எல்லா  இடங்களிலும்  மக்கள் கைகேயியைத் திட்டத் தொடங்கினர்.  இந்தப் பாவி  நல்ல வீட்டில்  நெருப்புவைத்துவிட்டாளே.  அவள்  தன் கைகளாலேயே   தன் கணங்களைப் பிடுங்கி குருடாகிக்கொண்டிருக்கிறாளே.  அமிர்தத்தை எரிந்து விட்டு விஷத்தை ருசி பார்க்கரிம்புகிறாளே. இந்த கொடுமைக்காரியான  தீயபுத்தி உள்ள துரதிர்ஷ்ட சாலியான கைகேயி ரகுவம்சம் என்ற மூங்கில் வனத்தை  எரிக்கும் நெருப்பு ஆகிவிட்டாளே.
இலையில் உட்கார்ந்து மரத்தை வெட்ட   ஆரம்பித்து விட்டாள்.
சுகத்தில்   சோகம்வந்து   சூழ்ந்துவிட்டது.  ராமர் இவளுக்கு உயிரைவிட  மிக  அன்பானவர். அப்படியிருந்தும் இந்த கொடூரமான    நடத்தைக்குக்  காரணம்   தெரியவில்லையே.
பெண்ணின் குணம் எப்படிப் பார்த்தாலும் புரியமுடியாது.
பெண்ணின்  நடத்தையை அறிய முடியாது. நாம்  நிழலைகூட  பிடித்துவிடலாம்.  ஆனால்  பெண்ணின் மனம் புரிந்துகொள்ள    முடியாது.  என்று கவிஞர்கள் பாடியது சத்தியவாக்காகிறது.

ராமசரித மானஸ்--அயோத்தியா காண்டம் -பக்கம் பதினைந்து.

ராமசரித மானஸ்--அயோத்தியா காண்டம்

 -பக்கம் பதினைந்து.

சூரிய குல சூரியன்,
ஆனந்தத்தின் இருப்பிடம்
ஸ்ரீ  ராமச்சந்திரர்   மனதில் புன்னகையுடன் ,
எந்தவித      தூஷணைகளின்றி
 சொல்லின் அணிகலன்
போல் மென்மையாகப் பேசினார்.
 அன்னையே! பெற்றோருக்கு  கீழ்படிந்து
நடக்கும் புத்திரன் மிகவும்
அதிர்ஷ்டசாலி.  
 கீழ்படிந்து  தன் பெற்றோரை
 திருப்திப் படுத்தும் மகன்  உலகில்    கிடைப்பதரிது.
 நான் வனவாசம்    சென்றால் முனிவர்களை சந்திப்பேன். எனக்கு    பல  வகையிலும்      நல்லதே  நடக்கும் .
அப்பாவின் கட்டளை நான் நிறைவேற்றுவேன்.
 உன்னுடைய   சம்மதமே  போதும்.
என்னுடைய் உயிரைவிட அன்பான

பரதன் ஆட்சி செய்வான்.
 இன்றைய சூழல் எனக்கு கடவுள்
 அனுகூலமாக இருப்பதையே காட்டுகிறது.
 இப்படிப்பட்ட
வேலைக்காக  நான்  காட்டிற்குச்  செல்லவில்லை
 எனில்
நான் முட்டாளின்  கூட்டத்தில் ஒருவனாக எண்ணப் படுவேன்.
 கற்பகமரம் இருக்க  ஆமணக்கு  மரத்திற்கு
யாராவது   பணிவிடை  செய்வார்களா ?

அமிர்தத்தை  விட்டுவிட்டு விஷத்தைப் பருகுவார்களா ?

நீ மனதில் எண்ணிப்பார்.
இந்த  வித சந்தர்பத்தை  முட்டாள் கூட விடமாட்டான்.
 எனக்கு    என் தந்தையின் நிலை கண்டுதான்
 வருத்தமாக  இருக்கிறது.
 எனக்கு தந்தையின் நிலை கண்டு
 நம்பிக்கை வரவில்லை.
மஹாராஜா  மிகவும்  பெரிய   தீரர் .
 குணங்களின் ஆழ்டல் .

எதோ நான் மிகப்பெரிய  குற்றம்  புரிந்து விட்டேன்.
அதனாலேயே அரசர் என்னிடம்  பேசவில்லை.
அம்மா! என் மேல் ஆணை .
 நீ உண்மையைச்    சொல் .

ஸ்ரீ ராமரின் நல்ல நேர்மையான
குணத்தைக் கைகேயி
தவறாகவே நினைக்கிறாள்.
தண்ணீர்    ஒரே மாதிரி   இருந்தாலும்   அட்டை கோணலாகத்தான் செல்லும்.
ராணி ராமரின்  ஏற்புடைமை  கண்டு மகிழ்ந்து      கபடத்துடன் பேசினாள்--
உன்மேல்  ஆணை.
பரதன்     மேல்   ஆணை.
எனக்கு அரசனின்   துன்பத்திற்கு  
 வேறு  எந்த  காரணமும்   தெரியவில்லை.  

மகனே !   உன்னால்   எவ்வித தவறும்  நிகழாது.
  நீ  உன்     பெற்றோர்களுக்கு சகோதரர்களுக்கும்
  நன்மையே  செய்பவன்.
 நீ சொல்வதெல்லாம் உண்மையே .
நீ தந்தையின் கட்டளை நிறைவேற்ற தயாராக இரு.
நீ உன் தந்தையின் புகழுக்கு இழுக்கு
 ஏற்படா  வண்ணம் நடந்துகொள்.
அவரை தெளிவுபடுத்து.
கடவுளின் புண்ணியத்தால் தான்
 அவருக்கு  உன் போன்ற  உத்தமன்
புத்திரனாக உள்ளாய்.
கடவுளை அவமானப்படுத்தாதே.
அன்னை கைகேயியின் வார்த்தைகள் அவருக்கு
கங்கையில் நல்லது கெட்டது   கலந்து ,
புனிதமாக அழகாக ஓடுவது  போல்  இருந்தது.
இதற்குள்  அரசனின் மயக்கம்  தெளிந்தது. அவர் ராமரை நினைத்து  "ராமா, ராமா " என்று புலம்பினார்.
புரண்டு படுத்தார். அதுதான் சமயம் என்று மந்திரி ராமர் வந்ததைச் சொன்னார்.
தசரதர்   ராமர் வந்தததைக் கேட்டு ,
தைரியத்தை வரவழைத்து
கண் களைத் திறந்தார். அமைச்சர் அவரை சரியாக உட்காரவைத்தார்.
அரசர்   தன்னை ராமர்   வணங்குவதைப்
பார்த்தார். அன்பின் மிகுதியால்  ராமரைக்
கட்டித்  தழுவினார். அரசர் ராமரைப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தார். அவர் கண்களில் கண்ணீர் பெருக்கெடுத்தது.
துன்பத்தின் மிகுதியால் அரசரால் பேச  முடியவில்லை.
அவர் அடிக்கடி ராமரைத் தழுவினார்.
மனதில் பிரம்மாவிடம் ராமர் காட்டுக்குப்
போகக் கூடாது என்று வேண்டினார்.
பிறகு மகாதேவனை
வேண்டினார்.  ஹே சதாசிவா !  நீங்கள் என் வேண்டுகோளைக் கேளுங்கள். நீங்கள் விரைவில்
மகிழ்ச்சி அடைபவர். கேட்கும் வரம் அளிப்பவர்.
என்னை எளிய சேவகனாக ஏற்று , என் துன்பத்தைப்
போகுங்கள்.  நீங்கள் ஒரு தூண்டு கோலாக
அனைவரின் இதயத்தில் இருக்கிறீர்கள்.
ராமருக்கு ஒழுக்கம்-அன்பு வாக்கு எல்லாம் விட்டுவிடும் அறிவைத்  தாருங்கள். அவன் எதையும் கேட்காமல்
வீட்டிலேயே இருக்கும்படி  செய்யுங்கள்.
உலகில் எனது புகழ் இகழ்ச்சியாக மாறினாலும் சரி,
எனக்கு அவப்பெயர் வந்தாலும்  சரியே.
எனக்கு நரகம் கிடைத்தாலும் சரியே. பூர்வ ஜன்ம புண்ணியத்தால்  ஸ்வர்கம் கிடைத்தாலும்
சரியே. நான் அனைத்து இன்னல்களையும் சகித்துக்கொள்கிறேன்.என் ராமன் என் கண்ணை விட்டு மறைத்து காட்டுக்குச் சென்று விடக் கூடாது.
அரசன் எதுவும் பேசாமல்
மனதிலேயே அனைத்தையும் அசை போட்டுக்கொண்டிருந்தார்.




















   அவர்  தைரியத்தை  

அயோத்யா காண்டம் --ராமசரிதமானஸ் --பக்கம் பதினான்கு.

அயோத்யா காண்டம் --ராமசரிதமானஸ் --பக்கம் பதினான்கு.


அரசனின் உதடுகள் காய்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. அவர் உடல் முழுவதும் எரிச்சலாக இருந்தது. மணி இல்லாமல் பாம்பு வருந்துவதுபோல் இருந்தார். அருகிலேயே கோபத்தின் அவதாரமாக கைகேயியைப் பார்த்தார். அவள் நிற்பது நேரடியாக மரணமே அருகில் உட்கார்ந்து இருப்பதுபோல் இருந்தாள். தசரதரின் மரண நேரம்  நெருங்குவதுபோல் இருந்தது.

  ராமரின் குணம் மென்மையாகவும் கருணை  மயமாக  இருந்தது. அவர் தன் வாழ்க்கையில்  முதல் முறையாக வருத்தமான காட்சி இது. இதற்கு முன் அவருக்கு துன்பம் என்பதே தெரியாது.  இருந்தபோதிலும் மிகவும் தைரியத்தை வரவழைத்து மிக இனிய குரலில் கைகேயியிடம் கேட்டார்-"அம்மா! எனக்கு அப்பாவின் மனத்துன்பத் திற்கான காரணத்தைச் சொல்லவும். நான் அவர் துன்பத்தைப் போக்க முயல்கிறேன்.
    இதற்கெல்லாம் காரணம் உன் அப்பாவிற்கு உன்மீதுள்ள அதிக அன்பேயாகும்.
அவர் எனக்கு இரண்டு வரங்கள் கொடுப்பதாகக் வாக்களித்தார்.  எனக்குப்பிடித்த வரங்களைக் கேட்டேன்.
அதைக்கேட்டதும்
அரசரின் மனதில் கவலை ஏற்பட்டுவிட்டது. காரணம் அவர் உன்னைப் பிரிய விரும்பவில்லை.  அவருக்கு இப்பொழுது
மகனின் அன்புக்கும் எனக்குக் கொடுத்த வாக்கை நிறைவேற்றவும் முடியாமல் தர்மசங்கடத்தில் உள்ளார்.
உன்னால் முடிந்தால் அரசகட்டளையை   ஏற்று அவரின் மனத்
   துன்பத்தை போக்கிவிடு. கைகேயி கசப்பான வார்த்தைகளைப்  பேசினாள். நாக்கு வில் போன்றும்  ,சொற்கள் அம்புகளாகவும் குறி அரசர் மீதும் இருந்தது. கடுமை சிறந்த வீரனாகி  வில்வித்தை கற்றுக்கொண்டிருப்பதுபோல்  இருந்தது.  ராமரிடம் அனைத்தையும் கூறி கொடுமையே உரு எடுத்ததுபோல்
அமர்ந்திருந்தாள்.   

ராமசரித மானஸ்---அயோத்யா காண்டம பக்கம் பதிமூன்று

ராமசரித மானஸ்---அயோத்யா காண்டம  பக்கம் பதிமூன்று

     
 அழுது புலம்பிக்கொண்டே இருக்க  விடிந்துவிட்டது.

அரண்மனை வாயிலில்  
வீணை ,புல்லாங்குழல் , சங்கு போன்ற இசைக்கருவிகள்  இசைக்கத் துவங்கின.  பாட் இன பாடகர்களும் மற்ற பாடகர்களும் பாடிக்கொண்டிருந்தனர். அரசவையில் இந்த மங்கள நிகழ்ச்சிகள்    அரசருக்கு மகிழ்வைத் தருபவை.
ராமரைப் பார்க்க  ஆவலுடனும் உற்சாகத்துடனும்
மக்கள் தூங்காமல் இருந்தனர் .

  அரண்மனைவாயிலில்    அமைச்சர்கள் மற்றும் சேவகர்கள்

கூட்டம்    கூடியது.  அனைவருக்கும்   தசரதர் ஏன்  இன்னும்  
எழுந்திருக்கவில்லை  . சூரியோதயம் ஆகிவிட்டது. அப்படி
முக்கிய காரணம் எதுவாக இருக்கும்   என்று பேச  ஆரம்பித்தனர்.
தினந்தோறும்    எழுந்துவிடும்  அரசர்  எழுந்து வராமல்
இருப்பது   எல்லோரையும் வியப்பில் ஆழ்த்தியது.

   அரசனை   எழுப்பி அழைத்துவர ஆணையிடப்பட்டது.
சுமந்திரர் அரண்மனைக்குள்  சென்றார். அனால் அரண்மனையே பயங்கர துன்ப சூழலில் மூழ்கியிருந்தது.

அச்சூழலைக்  கண்டு  அமைச்சர் பயந்துவிட்டார்.

அங்கு துன்பம்    மற்றும்  ஆபத்தின்   கூடாரம் போடப்பட்டு இருந்தது  போல் காணப்பட்டது. அங்குள்ளவர்கள்  யாரும்
பதில் சொல்லவில்லை. அவர்     கைகேயி  இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றார். அரசரை வணங்கிஅமர்ந்தார்.
அரசரின் நிலைகண்டு   வருந்தினார்.
அரசர் கவலையே    உருவெடுத்ததுபோல்  இருந்தார்.
முகம் வெளிறிவிட்டது. தாமரை வாடியதுபோல் வேதனையால்   வாடி  இருந்தார். பயத்தின் காரணமாக அரசர்   எதுவும்  பேசவில்லை.  அப்பொழுது தீமையால் நிறைந்த  நலமே இல்லாமல்  கைகேயி  பேசினாள்.
அரசருக்கு  இரவு  முழுவதும் தூக்கம் வரவில்லை.
கடவுளுக்குத்   தான் காரணம்  தெரியும்.
அவர் "ராம்,"ராம்" என்று     புலம்பியே   இரவைக் கழித்தார்.
விடிந்து    விட்டது.  ஆனால் இதன்   ரஹசியத்தை  அரசர் யாரிடமும்    சொல்லவில்லை.
  நீ சீக்கிரம்  ராமனை  அழைத்துவா . பிறகு விவரம் கேட்கவும்.
 மந்திரி   ராணியின் ஏதோ    சூழ்ச்சிதான் இருக்கும் என்று
அனுமானித்துக்    கொண்டே    சென்றார். மந்திரிக்கு அதிக கவலை . அவரால் சரியாக  நடக்க    முடியவில்லை.
ராமரை அழைத்து   அரசர் என்ன சொல்லப் போகிறார்?
அவர் தன்னை திடப்படுத்திக் கொண்டு   வாயிலை அடைந்தார்.   அவரை அனைவரும் மிக வேதனையோடு
வருவதைப்  பார்த்தனர் .

  எல்லோரையும்   சமாதானப்  படுத்திவிட்டு    ராமரின் இருப்பிடம்    சென்றார்.   ராமர் அவரைத் தன தந்தையாகக்
கருதி மரியாதையுடன் வரவேற்றார்.
அமைச்சர்   ராமரிடம்  அரச  கட்டளையைக்    கூறி  அழைத்துச் சென்றார்.  ராமர் செல்லும்   காட்சி    மக்களுக்கு
மிக மன  வேதனை  அளித்தது.
 ரகுவம்ச    திலகமான    அரசர் மிக மோசமான நிலையில்  இருந்தார்.    பெண்  சிங்கத்தைப்  பார்த்து   ஒரு   கிழவேழம்  பயந்து விழுந்து இருப்பதுபோல்   இருந்தார்.

ராமசரிதமானஸ் --அயோத்யகாண்டம் --பன்னிரண்டு

ராமசரிதமானஸ் --அயோத்யகாண்டம் --பன்னிரண்டு

      தசரதர் மிகவும் கவலை அடைந்தார். அவர் உடல் முழுவதும்  தளர்ந்து விட்டது. அவரின் நிலை யானை கற்பக விருக்ஷத்தை பிடுங்கி எரிந்ததுபோல் ஆயிற்று.
தொண்டை வறண்டு விட்டது. பேச முடியவில்லை. தண்ணீரின்றி  பஹினா என்ற ஒருவகை மீன் துடிப்பது போல்
துடித்தார்.
   கைகேயி மீண்டும்   கசப்பான  கடிமையான
 சொல் அம்புகளை வீசினாள்.   அவை வெந்தபுண்ணில் வேல் பாய்ச்சியதுபோல் இருந்தன. சொன்னாள்--"கேள்.கேள், என்று ஏன்  ? சொன்னீர்கள். இப்படித்தான் செய்யவேண்டும் என்றால்  நீங்கள் என்னிடம் வரம் கேள் என்று ஏன் சொல்லவேண்டும்?
அரசே! அட்டகாசமா சிரிப்பதும் ,திட்டுவதும் ஒன்றாகச் செய்ய முடியுமா ?
வள்ளல் என்று  சொல்ல வைப்பதும் ,கஞ்சத்தனம்  
செய்வதும்  முடியுமா  ?   போரில்   வீரமும் காட்டவேண்டும்
அடியும்    விழக்கூடாது  இரண்டும்  முடியுமா ?

ஒன்றால் நீங்கள் செய்த வாக்கை மீறுங்கள். அல்லது தைரியமாக  இருங்கள்.  இவ்வாறு உதவியில்லா பெண்கள் போல்  அழாதீர்கள்.
உண்மையை  விரதமாகக்    கொண்டவர்களுக்கு
உடல், உறவு,  மனைவி,   மகன்கள்,    செல்வம்,  பூமி  எல்லாமே   தூசி  போன்றது என்று சொல்லப் பட்டிருக்கிறது.

 கைகேயியின்   இதயத்தைத்  துளைக்கும்  பேச்சால்
அரசர் சொன்னார் -"நீ   எதை   விரும்பினாலும் ,
உன்னுடைய தவறு எதுவும் இல்லை. எனக்கு எமன் பிசாசாகிப் பிடித்துக்கொண்டான். அதனால் தான் நீ இவ்வாறெல்லாம்
பேசுகிறாய்.
 பரதன் தப்பித்தவறி கூட    அரச பதவி விரும்ப மாட்டான்.
மிகத் திறமையாக  உன்னுடைய  நாக்கில்  தீய அறிவு குடிபெயர்ந்து    விட்டது.  இதெல்லாம்  என்    பாவத்தின் பலன்.  அதனால்  கெட்ட  நேரத்தில் இறைவன் எதிராக செயல் படுகிறான்.
  நீ பாழ்  படுத்திய  அயோத்தியாவை மீண்டும் ராமர் அழகு படுத்துவார். சர்வ நற்குணங்களும் கொண்ட ஸ்ரீ ராமர் ஆட்சி செய்வார். எல்லா சகோதரர்களும் அவருக்கு தொண்டாற்றுவார்கள். மூவுலகங்களிலும்  ராமர் புகழ் பரவும்.
 ஆனால் உன் மேல்  ஏற்பட்ட   களங்கம்    என்னுடைய  வருத்தம்    இறந்தாலும் போகாது. நிலைத்துவிடும்.
 இப்பொழுது நீ விரும்பியதைச்  செய் .
என்  முன்னால்    நிற்காதே.
உன்  முகத்தைக்   காட்டாதே.
 நான் கைகூப்பி   வேண்டுகிறேன்  நான்   உயிரோடு இருக்கும்
வரை என்னிடம் பேசாதே. "
அடி துரதிர்ஷ்டசாலியே!  நீ   இறுதிவரை  வருத்தப்படுவாய் .
நீ நரம்புக்காக   பசுவை வதம் செய்கிறாய்.  நீ சர்வநாசம் செய்து கொண்டிருக்கிறாய். என்று சொல்லிக்கொண்டே
பூமியில் விழுந்துவிட்டார்.
அவள் மௌனமாக  சுடுட்டில் பிரேத மந்திரம் சொல்வதுபோல் அமர்ந்திருந்தாள்.
 தசரதர் இறக்கை   இழந்த பறவைபோல் துடித்துக் கொண்டிருந்தார். ராமா!ராமா! என்றே புலம்பிக் கொண்டிருந்தார். அவர் விடியவே கூடாது என்று என்று வேண்டினார்.  ராமரிடம் யாரும் இந்த விஷயத்தை சொல்லக்கூடாது என்றே நினைத்தார்.
   "ரகு குலத்தின் குருவே!  சூரிய பகவானே!  நீங்கள் உதிக்கவேண்டாம். அயோத்தியாவைப் பார்த்தால் உங்களுக்கு மனவேதனை ஏற்படும்.   அரசரின்   அன்பு  எல்லையையும்
கைகேயியின் கொடூரத்தின்  எல்லையையும்    படைத்து விட்டார்.